Gedrag van huisdieren: de agapornis
Agaporniden zijn afkomstig uit Afrika. Zoals de meeste papegaaiachtigen kunnen ze zich
in gevangenschap sterk aan hun verzorgers hechten. Ook met elkaar brengen ze graag tijd
door. Agapornissen hebben regelmatig onderlinge ruzietjes, maar zijn ook constant aan
het knuffelen, waarbij ze elkaars veren poetsen en elkaar voeren. Niet voor niets worden
ze in het Engels 'lovebirds' en in het Frans 'inseparables' (onafscheidelijken) genoemd.
| tweede erbij? |
26 november 2009
Agapornis |
Mijn agopornis is ongeveer 8 jaar oud nu. In het begin was heel shuw en handtam is hij nooit geworden maar hij is
overdags al sinds jaren uit zijn kooi en vliegt los in de kamer. Hij heeft zijn vaste plekke op een hoge kast in
de keuken (andere plaatsen durfde hij niet te zitten) en tegen de avond gaat ie terug naar zn kooi om daar te slapen.
Nu sinds een half jaar is ie ineens ontzettend brutaal geworden. Ik kan niets meer op het aanrecht laten staan qua
glaswerk etc want hij gooit alles op de grond. Hij gaat net zo lang door totdat het stuk valt. Hij gaat nu overal
naar toe in de huiskamer en poept dus ook overal. Sinds een tijdje mag hij in het weekend niet meer uit zijn kooi.
Nu begint ie te bijten als ik het deurtje van zijn kooi dicht doe en ook probeert ie non-stop de spijltjes van zijn
kooi door te bijten. De hele dag door klimt ie als een gek in de rondte in die kooi wat een vervelend geluid maakt.
Ik weet niet meer hoe ik hem moet 'straffen' en hem moet laten ophouden.
speeltjes in de kooi laat ie links liggen (altijd al) of hij gaat er zodaninig herrie mee maken dat ik het zo zat
ben en het eruit haal. Het is overduidelijk dat ie dus niet in zn kooi wil blijven. Hoe kan ik hem dit gedrag afleren?
Ik doe nu steeds maar een doek over de kooi en dan houdt het op maar soms zit ie dan het hele weekend met een doek
erover en dat vind ik ook weer zielig. Zou een tweede agapornis erbij een optie zijn of is ie daarvoor te lang alleen
geweest? |
| bang |
2 september 2009
Agapornis: A fischeri |
Hallo,
ik heb sinds kort een agapornis Fischeri gekocht in een dierenwinkel dicht bij ons in de buurt. ik had voorheen altijd
al een agapornis (roseicollis) maar die is helaas op 14 jarige leeftijd overleden (epilepsie).
Het enige probleem is dat dit vogeltje in plaats van naar me hand hapt, keihard wegvliegt.. ik had al plannen bedacht
om hem tam te maken als hij me telkens zou bijten maar dat doet hij dus niet.
Wat nu? heeft iemand tips? hij is nu al twee weken in zijn kooi en haal m er elke dag uit en geef hem veel aandacht.\
alleen het vangen is echt heel moeilijk omdat hij er bang voor is.
Alvast bedankt voor de hulp. |
| geen koppeltje |
14 augustus 2009
Agapornis: Dixi |
Dixi heb ik als baby vogeltje bij een hobby kweker gekocht en nog 3 weken met de hand pap gevoerd. Ik weet niet
hoe oud hij was toen ik heb kreeg; ik schat een week of 6. Hij heeft zijn naam te danken aan de eerste actie die
hij op mijn hand deed; poepen! En de naam was bepaald... Dixi woont nu al weer 3 jaar bij ons en is een echt
gezinslid geworden. Dixi is handtam, houdt van douchen, kroelen, papier versnipperen en rode knopjes. Hij
stal regelmatig de rode muispointer van mijn oude laptop! Sinds kort heeft Dixi een vriendje er bij; althans
vriendje is een ruim begrip. Dixi moet niks van de andere aga, genaamd Smokey, hebben. Smokey vliegt voortdurend
Dixi achterna en leert veel van hem. Smokey hebben we in huis genomen, omdat zij bij de vorige eigenaar erg angstig
was en eigenlijk een beetje wegkwijnde. Smokey woont nu alweer drie maanden bij ons en is helemaal opgefleurd.
Zij overwint haar angsten stap voor stap, vliegt weer los, maakt contact met ons en de honden en doet alles
na wat Dixi doet. Maar een koppeltje zal het denk ik niet worden, erg jammer vind ik dat. Dixi laat haar niet
toe in zijn kooi. Ze slapen allebei in hun eigen kooi in een pluchen hangmat. Die zachte warme hangmat is
eigenlijk voor hamsters maar onze aga's kunnen niet meer zonder. |
| Veren plukken (IV) |
2 juni 2009
Nathalie
Agapornis: Roccie |
Ik heb ook een agapornis roccie, die vanaf dat hij verhuisd is zijn nekje en pootjes plukt.
Ik ben al bij verschillende dierenartsen geweest, heeft al verschillende kuurtjes gehad maar
niets helpt.Heb ook geprobeerd zijn voeding aan te passen, maar op dit moment weet ik het echt
niet meer.Door verveling kan het niet komen want hij heeft een grote kooi met veel speeltjes en
komt er iedere dag uit. Kan het zijn dat het net zo iets is als nagelbijten bij mensen,
dat hij het gewoon niet kan laten?
Ik hoop dat iemand weet wat het probleem is!
|
| Eitjes |
3 mei 2009
Nancy
|
Ik heb al dertien jaar een agapornis,verleden jaar hebben we daar een jonkie
bijgedaan een blauwe en dat klikte meteen. Niet te denken dat ze ook nog een
koppeltje zouden worden nou dat is dus wel gebeurd.
5 april j.l. had de blauwe een eitje gelegd en daarna om de dag 1 tot vier stuks.
Ze gaan samen heel veel het nestblok in maar ook zit de pop constant alleen te broeden.
Tot nu toe is er nog niets uitgekomen, als ik een eitje tegen het licht houd heeft het
een roodachtige gloed, nu weet ik niet wat ik moet doen, kan er nog iets uit komen of
moet ik de eitjes weg halen?? Ze zijn er beiden nog best mee bezig.
Voor de rest is het alleen maar genieten van deze twee, wat een genot om daar naar te
kijken en hoe lief ze zijn voor elkaar.
Maar graag wat tips van kenners, Wat moet ik hiermee doen.
[Redactie: Eitjes hebben normaalgesproken ruim drie weken nodig om uit te komen.
Een veel voorkomend probleem is uitdroging, het kan helpen om regelmatig verse
wilgentakken te geven.]
|
| Dieet |
18 februari 2009
Stephanie
Amersfoort
Agapornis: Monster |
Wij hebben een agapornis rosseicollis, zijn naam is Monster. Hij doet deze naam behoorlijk eer aan! Goede eetlust,
weinig vliegen (dit omdat wij hem gekortwiekt hebben) en erg speels, lawaaierig op zijn tijd en DOL op snoepen. Het
is en kleine boef, maar echt mijn kindje. Trekt erg naar vrouwtje toe, baasje is minder belangrijk voor hem, en toch
ook best de boosdoener van veel. Dit omdat baasje medicijnen geeft wanneer nodig, op zijn donder geeft als hij stout
is, nageltjes knipt en het vleugeltje knipt. Heb er totaal geen problemen mee, want Monster is zoals eerder verteld
echt mijn kindje.
Nu is het punt, hij begint aardig vet te worden. Plantjes knabbelen doet hij graag, stilzitten op zijn dikke reet ook,
en knuffelen doet hij als de beste, evenals hele lieve kusjes geven. We hebben onze Monster samen met onze valkparkiet
Kleine zitten, maar wat voor dieet gaan we hier nu weer eens toepassen?! Trosgierst hebben we sowieso even afgeschaft,
want één flinke staaf voor Monster alleen is weg in 2 uurtjes, HELEMAAL compleet leeggeknabbeld, met alleen de velletjes
nog over.
Als die lieve schat van ons er niet meer is... Komt er nooit weer een ander voor in de plaats, want met onze Monster
hebben we echt geluk gehad. En hij is nog eens een clown ook. Tips over dieten zijn welkom, dus hieronder zal ik mijn
e-mailadres achterlaten. Dat is XXX_stephje_XXX@hotmail.com
|
| 16 jaar oud |
3 februari 2009
Raymond
Agapornis: Coco |
Vorige week 24 januari overleed CoCo (09-1992 / 01-2009). Ik kreeg heb toen hij een paar weken oud was en hij is 16 jaar
geworden. Hij ging altijd douchen bij de keukenkraan, n keer zelfs tikte hij tegen de koude kraan knop...zo van..
die open, ikke douche. Na het douche was hij altijd erg lui. Dan liep hij op en neer over het aanrecht blad en mekkeren.
Dan moest ik hem ophalen en naar de kooi brengen. Hij zat altijd bij me. In mijn hand, op me schouders, hij at mee.
Hij begon aan z'n veertjes te plukken en op advies van de dierenarts hebben we extra speeltjes gekocht, grotere kooi
(mocht hij helaas niet meer meemaken) en eivoer. We kregen een zalfje en daarmee genas zijn vleugel goed. Hij knapte
ook erg op. Begon weer geluid te maken als ik thuis kwam. Helaas kreeg hij een aantal attacks, waardoor zijn kopje
scheef ging staan en hij heel ongecontroleerd met zijn vleugels begon te slaan, verkrampte, slap werd en kermde van
de pijn. Hij is uiteindelijk in mijn hand gestorven (terwijl ik z'n koppie kriebelde, wat hij heerlijk vond).
|
| Veel aandacht |
20 januari 2009
G Peperkamp
Grave
Agapornis: Pollie |
Nadat onze Mechelse herder na 16 jaar dood ging, wilde onze zoon (20) een vogel om het verdriet te verwerken. Zijn a.s. schoonvader kweekte parkieten en agapornissen en daar mocht hij een leuke vogel uitkiezen. Het werd een groene agapornis met een rood kopje en het bleek een vrouwtje te zijn.
Onze zoon Jeroen noemde de vogel Smokey. Omdat de vogel nog best heel jong was, bleek het tam maken niet zo moeilijk. Heel vaak haalde onze Jeroen de vogel uit de kooi om er mee te spelen. Wat mij echter wel opviel aan Smokey was, dat zij niet zo graag deed vliegen.
Een rondje door de kamer en Smokey zat flink te hijgen. Het liefst zat ze op een stokje zich lekker dik te maken. We hebben haar ongeveer een jaar gehad, toen ze plotseling na weer een vermoeiende vliegtocht op de grond fladderde en uiteindelijk in mijn handen dood ging. Na ons verdriet te hebben verwerkt, kwam er weer een nieuwe Agapornis.
Net 4 weken oud, helemaal groen met een zwarte snavel. De kleuren moeten nog doorbreken verzekerde de schoonvader van onze Jeroen.
De nieuwe naam van de vogel werd Pollie. We hebben haar nu al weer 4 jaar en zij heeft een geweldig uithoudingsvermogen om te vliegen.
Elke dag mag zij er dan ook uit. Regelmatig wipt ze op de stok op en neer voor het deurtje van de kooi en daagt ons uit of ze er weer uit mag. Pollie vind het geweldig om kranten en reclame folders te versnipperen en steekt soms wel meer dan tien strippen papier tussen haar veren om uiteindelijk naar haar ge-improviseerde nestje te vliegen.
We moeten haar wel in de gaten houden, dat ze geen belangrijke papieren versnipperd, want dat verschil ziet ze niet. Zo heeft ze ook al eens een staatslot te grazen genomen. Verder vind ze het erg leuk om onder de kraan te spetteren in een straaltje water. Pollie vraagt veel aandacht, maar we krijgen er ook veel gezelligheid voor terug.
Dat Pollie een vrouwtje is, dat weten we nu zeker, want ze heeft vorig jaar twee eitjes gelegd in haar kooi. Pollie heeft wel bijt gedrag, als je haar nestje benaderd, maar ze kan ook heel zacht aan je vingers knabbelen. Het lijkt dan net of ze onze vingertoppen beschouwt als haar jongen. Bij visite wil ze nog als eens krijsen om uitdrukkelijk
mee te doen in de gesprekken. Dan doen we maar een doek over de kooi en is het binnen een minuut weer rustig. Toch zouden we haar niet willen missen, want ze trekt altijd weer de aandacht. Pollie forever.
|
| Twee mannetjes |
23 november 2008
Agapornis: |
Ik heb 2 agapornissen en ze zeiden dat het stelletje was, maar dat zijn ze denk ik niet, omdat eentje heel vaak op
de andere rijdy maar die andere ook wel eens op die andere. Ze hebben ook een soort nest vorig jaar gemaakt maar
geen eitjes niks. Ze zijn niet tam en snel bang voor mensen. Eentje is erg bazig tegen de andere en bijt hem vaak
en wil hem altijd voeren met zijn snavel en die andere wil dat niet en vlucht en die andere probeert dan te bijten.
Die bange vlucht vaak als de andere op hem rijdt. Ook heeft hij een klein beetje een kaal koppie maar er is niets
aan te doen. Wat ik merk is dat die bazige soms heel psygisch kan doen zomaar uit het niets heel supersnel heen
en weer fladderen en rondjes draaien weet iemand wat dat is? wat ik eraan kan doen?
|
| Speelgoed |
20 november 2008
Agapornis: Ricko |
Ik heb sinds 8 maanden ook een agapornis ricko heb ik ook best vrij jong gekocht in de winkel maar toen ik thuis kwam
had hij nog zelfs moeite met eten dus heb ik hem ook met de hand gevoerd met pap maar als snel ging het beter de eerste
dag heb ik hem goed laten wennen en daarna bij de kooi gaan zitten en mn hand er in in begin was hij super bang maar al
snel kwam hij op mijn vinger zitten.
Nu 8 maanden verder ben ik toch heel blij van wat het geworden is hij is echt super tam geeft kusjes hele dag zit hij
achter me aan dus gewoon echt heeeel tam en hij kan uren bij me op de bank liggen terwijl ik over zijn kopje aai.
Maar ik dacht als ik nu weg ben dan zit hij ook maar alleen nu best een flinke tas speelgoed voor hem gehaald daar
wil hij dus niks van hebben dan bijt hij er in en maakt een krijsend geluid vervolgens probeert hij je vingers er
af te bijten nu is dat een heel stuk over en heeft hij alleen nog zijn pluche nest, speeltouw, soort van kralen rekje
er in hangen bevalt hem goed.
Verder rijdt hij de laatste tijd veel op zijn nest dus ga ik er maar an uit dat het een mannetje is want dat is niet
makkelijk te herkennen bij perzikkopjes. Wel is hij zo komt er iemand in de buurt bij mij dan is het oppassen hij
maak zijn eigen dik en aanvallen maar!! Afentoe best grappig om te zien zo'n bolletje met veren!!!
|
| tam maken |
9 november 2008
Joke |
Hallo. Ik heb sinds een week 2 aga's, jonkie's van 7 weken oud.
Kiwi en Mango. Ik wil ze graag tam maken en haal ze een paar x per dag uit de kooi om met ze te kroelen,
te praten. Dit om ze zo te laten wennen. Als ik ze wil pakken, zijn ze nog wat wild maar 1x in de hand zijn
ze wel aardig rustig. Doe ik hier goed aan of kan ik beter alleen laten wennen om hand in de kooi te doen.
|
| Tam |
4 oktober 2008
Agapornis: Phoenix |
Onze agapornis Phoenix hebben wij sinds kort geadopteerd van een vriend. Hij is heel tam, je kunt hem op zijn rug leggen
en dan blijft hij lekker liggen. Hij vindt het ook gezellig om te badderen bij een lopende kraan. Wel schreeuwt hij zo
hard, dat als hij op je schouders zit, je een piep in je oren hebt als hij gilt!
Ook wordt hij agressief van afstandbedieningen. hij blijft er als een pitbull inhangen als hij er eentje ziet. Verder
kan hij heerlijk knuffelen!
|
| tam maken |
7 september 2008
Agapornis: Cuno |
Ik heb mijn agapornis nu 1,5 maand en hij is heel erg tam. Het is mijn eerste vogel en heb verder geen idee hoe
je een oudere agapornis tam zou kunnen maken, maar ik kan jullie wel vertellen wat (in mijn geval) werkt voor jonge
vogels. Toen ik hem kocht was hij 8-10 weken oud. Ik heb hem toen 1 dagje laten wennen en daarna heb ik hem elke dag
geprobeerd te pakken, wat hij niet erg leuk vond, maar na een week vond hij het niet erg meer. Hij beet soms wel maar
toen deed het nog geen pijn omdat hij nog jong was. Vogels zijn snel bang en ze willen dus niet graag uit hun kooi
komen. Ik heb toen zijn eten weggehaald en als het leek dat hij honger had voerde ik hem met de hand. Als ik nu mijn
kamer in kom klimt hij gelijk naar het deurtje en wil hij of eten, of bij me zitten.
Ik heb gelezen dat sommige vinden dat er veel speeltjes moeten zijn. Ik had een zooi speeltjes, maar hij had daar meer
interesse voor dan voor mij, ik heb ze toen weggehaald en na een dag kwam hij naar me toe. Als je je agapornis gewoon
in zijn kooi wil houden zijn speeltjes natuurlijk leuk, maar ik wilde hem tam krijgen en dan raad ik het ten zeerste af.
Ik neem hem nu soms gewoon op mijn schouder mee naar winkels en de markt, wat mensen vaak heel leuk vinden. Zijn
vleugels zijn natuurlijk wel geklipt en als ik moet oversteken hou ik hem toch voor de zekerheid nog even vast.
Dit is wat ik gedaan heb om mijn agapornis tam te krijgen en het lijkt me dat het met elke jonge vogel zou kunnen.
Succes allemaal
|
| Elkaar bijten |
10 augustus 2008
Agapornis: Pino |
Ik heb een blauwe personata. Zij is nou 2jaar oud (Pino). Ik heb haar zelf groot gebracht met pap. Ze is heel
tam alleen heel erg dominant. Omdat ze altijd overdag alleen in haar kooitje moet zitten hebben we besloten
om er nog eentje bij te nemen. Deze is fischeri en is nou 8weken oud. Ze wordt nou ook met de hand gevoerd
omdat ze zelf nog niet eet. We dachten dat Pino (mijn oude agapornis) het geweldig zou vinden als zij een
vriendje zou krijgen, maar helaas. Deze wordt alleen maar gebeten en op de grond gegooid. Ik heb de kooi nou
in tweeen gedeeld zodat ze aan elkaar kunnen wennen, maar ik maak me zorgen. Pino doet alles aan om die kleine
te bijten. Wat moet ik doen, komt het nog goed?
|
| Allebei een eigen kooi |
24 juli 2008
Yasmine
Assen
Agapornis: Coco en Tico |
Hallo, Wij hebben een hele mooie en lieve dwergpapegaai gevonden bij een boom bij een speeltuin. Het was een roseicollis
(perzikkopje). We hebben hem Coco genoemd en hij was heel lief. Hij was al bij andere mensen tam gemaakt. We hebben wel
briefjes opgehangen enz. om te kijken of iemand een vogel kwijt was. Volgens ons was niemand een vogel kwijt dus hebben we
hem gehouden. Later hebben we nog een vogel erbijgekocht uit de dierenwinkel. Deze was wat jonger en niet meer tam te maken.
Daar was hij weer te oud voor. We noemden hem Tico. Hij beet en was heel gemeen tegen Coco. Het ene moment zaten ze vredig
naast elkaar. Het andere moment zit Tico achter Coco aan met een open snavel. Hij wou hem bijten. We hebben ze toen
gesplitst. Allebei een eigen kooi. Dat ging beter.
Helaas was Tico nog jong toen hij overleed. We hebben hem een jaar gehad. Toen wij van vakantie terugkwamen (2 jaar geleden)
hoorden we dat Tico was overleden. Hij lag gewoon dood in zijn kooi. We waren heel erg verdrietig. Als je een agapornis
hebt, begin je er altijd wel aan te hechten. Coco was ook een keer in de stress. Hij had zich helemaal kaal geplukt.
Toen hij onder de kraan weg kwam (zijn "douche"), zag je alleen zijn roze huid en een paar donsveertjes.
Gelukkig/Natuurlijk had Coco nog wel veren op zijn kop. We hadden natuurlijk heel erg moeten lachen, maar als we er nu
over praten, zeggen we altijd 'zielig'. Gelukkig heeft hij het kaal plukken afgeleerd. Nu is het weer een prachtige
'volle' vogel. Ik zit alleen met een vraag: toen wij Coco vonden had hij geen teken van dat hij jong was. Tico hadden
we met een grijze kop gekocht. Langzamerhand werd dat een beetje rood/oranje. Hoe kom ik er nu achter hoe oud Coco is? Nu
hebben we hem bijna vier jaar. We weten dat een agapornis 15 jaar kan worden en soms kunnen ze heel oud worden. Misschien
wel ouder dan twintig jaar. Misschien wel meer...
|
| Broeds |
23 juli 2008
Kitty
14 agaporniden |
Hallo, aga's zijn liefdesvogeltjes die in grote groepen leven, ze kiezen een partner voor het leven.
Aga's die alleen gehouden worden kunnen ontzettend tam worden, maar als het een vrouwtje betreft gaat het wel eens mis,
ze worden broeds, willen een partner en hebben dat niet, alleen hun verzorger, maar wij leven niet las aga's,
vandaar als een vogel ineens niet meer zo leuk is en gaat bijten is het een pop. Het best is dan toch een partner erbij
te zetten want leuk worden ze niet meer, ik spreek uit ervaring heb inmiddels 6 poppen die uit een kooitje kwamen waar
ze alleen in zaten, allemaal vals, nu leven ze in een groep en het gaat hardstikke goed, ze vallen niet meer aan en
hebben allemaal een vriendje uit gekozen, en als je ze zo bezig ziet begrijp je wat ik bedoel.
Agapornis betekend onafscheidelijke of liefdesvogels dus als je een aga neemt overweeg dan om er twee te menen, ze worden
heus wel tam maar als je er niet bent hebben ze elkaar, ik zelf heb er 14 en als ik de voliere openzet hangt de een op me
schouder en de ander op mijn hoofd enz dus ook tam. Groetjes Kitty
|
| Tips om een agapornis tam te maken |
19 juli 2008
Agapornis: Lola |
Hallo! Ik zie hier allemaal problemen met je agapornis. Ik heb er ook eentje de mijne heet Lola, eerst beet ze ook
maar nu niet meer. Ik ga nu tips geven die er voor zorgen dat je agapornis minder hard of gewoon helemaal niet meer bijt.
1. Waarschijnlijk is het beestje bang, praat met een vriendelijke stem tegen je vogel en zeg dat alles goed is.
2. Als je hem niet eens uit de kooi durft te halen omdat ze bijt, is je vogel bang, HET BIJTEN IS BESCHERMEN!!
hou je hand op een tak in de kooi maakt niet uit hoe lang! Laat je vogel zien dat je een vriend bent en dat je niks doet!
3. Als je dr uit dr kooi hebt en ze gaat meteen weer bijten, trek niet je hand weg, ook al doet het zo'n pijn,
jij bent de baas je vogel niet! trek desnoods handschoenen aan (werkt echt heb ik ook gedaan)
4. Ook heel belangrijk, zorg ervoor dat zij JOU opmerkt inplaats van jij haar. dat doe je bijv. door te zingen of met een
kleurrijk speeltje te spelen, dat merkt je vogel op en gaat waarschijnlijk om aandacht vragen door te fluiten of
geluidjes te maken.
5. Zorg ook voor voldoende speeltjes
Ik hoop dat iemand er wat aan heeft! veel succes! |
| tam maken |
26 april 2008
Agapornis: Chippie |
Ik heb nu sinds een paar maanden ook een agapornis, chippie.
Ik en mijn partner hebben haar/hem overgenomen van een collega van mijn vriend.
Ze is ongeveer 1 a 2 jaartjes oud en haar vorige eigenaar kon niet tegen haar gefluit (waar ik trouwens gek op ben).
Alleen wat ik zo jammer vind is dat ze niet tam is...
Zodra ik maar met mijn hand in de buurt kom bijt ze. Maar ik ga mijn best doen om dat af te leren...
Verder hou ik ziels veel van haar...als ik uit mijn werk kom is ze altijd blij om mij te zien en als ik weg ga gaat ze ook altijd zielig fluiten.
En ik heb daar best moeite mee, haar alleen laten...
Ik zit er aan te denken om er 1 bij te nemen maar ze is best happerig en ik heb denk ik maar 50% kans dat het goed gaat en ik wil dat andere beestje ook weer niet weg doen als het niet gaat.
Ik hoop dat jullie wat tips voor mij hebben want dit is mijn eerste vogeltje.
En ik vind het trouwens ook super leuk om jullie verhalen te lezen.
Het zijn super beestjes. Ik hoop dat mijn chippie ook zo lief wordt...
|
| Spreken |
13 januari 2008
Agapornis: Pukkie |
Wij hebben sinds 7 jaar een agapornis recht uit de nest bij een kweker gekocht. Het is een mannetje
die wij de naam Pukkie hebben gegeven. Dit omdat hij deze naam mogelijk zelf kan uitspreken. Wij hebben
alles geprobeerd maar Pukkie is helaas niet gaan spreken. Pukkie is zeer tam en verstaat onze taal
goed. Is veel buiten zijn kooitje en hangt erg aan zijn baasje. Ik ben ook veel met hem bezig en hij
verveelt zich geen moment. In de zomermaanden verblijven wij aan zee en natuurlijk is Pukkie daarbij.
In de serre mag hij losvliegen en buiten zit hij in zin kooitje. Eind januari gaan wij naar Portugal
tot begin april en pukkie gaat mee in de auto 3 dagen rijden, hij vindt dat heerlijk. 's Avonds mag
hij los in de hotelkamer. In de auto is hij de gehele dag met ons bezig en wij met hem. 4 Jaar geleden
is Pukkie plotseling aan zijn rechterschouder gaan plukken zodat hij helemaal kaal werd ook de oksel
en later zelfs zijn borst. De vogelkliniek in Geldrop kon geen diagnose stellen. Verveling echter is
uitgesloten. Pukkie is nooit langer dan een paar uurtjes alleen. 's Nachts wordt zijn kooitje afgedekt
met een doek en hij slaapt snel. Bij het geringste geluid 'snachts reageert hij. Virus infectie zou
mogelijk kunnen zijn zei de vogelarts maar alle uitgeprobeerde medicijnen hielpen niet. Ik dacht
mischien is het jeuk, inpoederen met menthol poeder helpt ook niet, extra vitamine ook niet.
Ontwormingsmiddel, alles werkt niet. De donsjes blijft hij plukken soms wat minder nu de laatste
tijd weer meer. Als voeding krijgt hij grof parkieten voer met zonnepitten en rooie en gele gierst.
Fruit eet hij uit zichzelf niet maar als ik een appel, peer of sinaasappel eet, wil hij wel een van
mijn tong eten. Wie heeft een dergelijke ervaring met zijn agapornis en kan mij adviseren in deze.
Bij voorbaat hartelijk dank.
|
| Aandacht |
21 oktober 2007
Pat en Sor
Agapornis: Kiki |
Wij hebben sinds 2 dagen een Agapornis Personata haar naam is Kiki. Het is echt een schatje. De eerste dag
was ze al meteen levendig. Ze is nu ongeveer 9 weken oud. Toen ze bij ons aan kwam was ze wel een beetje
bang voor de hand. Maar nu totaal niet vandaag is ze al een paar keer uit haar kooitje geweest en ze vliegt
zo een beetje rond. Ook geniet ze erg van het knuffelen en lekker in een holletje bij ons liggen. Ze bijt
totaal niet en houd van kletsen. We geven haar heel veel aandacht en dat is zeer van belang. Ook denk ik
dat het belangrijk is dat je je aandacht door zet. Elke dag gewoon weer een beetje. Dit heerlijk beestje
krijgt bij ons volle aandacht en we zijn erg blij dat zij er bij hoort. Groetjes Pat en Sor .
|
| Gezond |
9 september 2007
Agapornis: Joep |
Wij hebben een agapornis roseicollis (groene veren met rood kopje en blauw met rood, groen en gele staart) en hij heet
Joep(ie). We hebben hem al iets langer dan een jaar. Toen we hem gekocht hadden, was hij nog helemaal niet tam en
eigenlijk te oud (iets ouder dan half jaar) om nog tam te maken. Maar dat hadden ze mis! Na een paar maanden kon hij
al naar je toe komen en op je hand zitten enzo. Nu kan je er echt alles mee doen, als je hem oppakt, dan maakt hem dat
niets uit. Die beestjes hebben maar 1 baas, en hij heeft mij uitgekozen gelukkig, daar ben ik harstikke blij om, want als ik
naar buiten ga gaat ie in de keuken op de kraan zitten krijsen dat ik terug moet komen. Het is echt een lieverd, maar ik vind
het gek dat hij als hij eruit mag op een vaste tijd dat hij meteen naar de computer vliegt. Hij is nu in de rui, en we moesten
ook nog een paar weken geleden naar de dierenarts met hem, want hij had heel veel bloed bij zijn veren zitten want wij
wisten niet dat hij in de rui was. Gelukkig was het niks ernstigs. We geven hem nu ook krachtvoer en extra vitamine,
en ook extra aandacht, maar dat vindt hij helemaal niet erg. Hij vindt het zelfs leuk. Maar we weten nog steeds niet of het
nou een mannetje of een vrouwtje is, maar het maakt ons niets uit, want het gaat erom dat ie gezond is, toch? |
| Met de hand grootgebracht |
30 augustus 2007
Francien
|
Wij hebben agaporniden. De ouders hebben eerst één nest groot gebracht. De jongen waren groot, en de
ouders hadden nog een nestje met twee kleine jonkies erin, ze waren al 3 a 4 weken oud. De ouders keken niet
meer om naar hun eigen kinderen. Ze zijn op een manier uit hun nestblok er uit gegooid, helemaal kaal geplukt.
Ze zaten gestresst op de bodem van de voliere in een hoekje. De ouders gaven ook geen voer meer aan de kleintjes.
Ik heb de kleintjes bij de moeder weg gehaald en ik heb zelf de taak overgenomen. Ik heb ze zelf verder de voeding
gegeven die zie moesten hebben, ja, pap 3 maal daags en dat is echt een karwei geweest. De beestje zagen er op
dat moment niet uit, ze hadden geen kracht meer, ze waren goed ziek geweest de eerste paar dagen het zag er niet
uit. Ik heb met alle liefde hen verzorgd, wat ik ook kon doen, de ene agapornis is helaas in mijn eigen handen overleden.
Dat vond ik heel erg, zo'n klein beestje, ik zag gewoon dat hij heel veel pijn had aan zijn eigen lichaampje. Ik had
zoveel medelijden en ik had zo veel pijn in mezelf ik dacht dit komt nooit meer goed, hij of zij wou ook niet meer
eten en drinken, ik heb wel eerst overwogen en toch eerst heel goed na zitten denken wat ik zou gaan doen, ik heb
zelf een besluit genomen ik heb dat beestjes gewoon op natuurlijke manier rustig in laten slapen. Ja, het kon gewoon niet
anders ik heb dat beestje gewoon zijn eigen gang laten gaan tot dat hij of zij de laaste adem uitblaasde. Maar die
andere agapornis die heeft het echt gered, ik heb hem of haar moeten dwingen met eten te geven en heel veel aandacht
geven en heel veel verzorging geven. Ja dit vogeltje is heel tam, ik kan er nu van alles mee gaan doen. Hij of zij weet
nu wie de moeder is, en dat ben ik. Ik wil iedereen aanraden als jullie op tijd de jongen uit het blok halen dan krijgen
jullie ze veel eerder tam. |
| De baas |
17 augustus 2007
Rozemarijne
Agapornis: Lulu |
Mijn agapornis heet Lulu (Loeloe). Ze is heel lief en ik heb haar bijna een maand. Lulu beet ook eerst en het ging
steeds harder, het werd een soort gevecht, als ik bang mijn hant terug trok had zij gewonnen, maar als ik haar snavel
beet hield of een tik op haar kop of snavel gaf had ik gewonnen. Als jou agapornis je bijt, laat dan zien dat jij de
baas bent (schreeuwen en schelden heeft geen zin). Als je op vakantie gaat neem je agapornis mee! heb ik ook gedaan.
Laat haar alleen los in de tent anders is ze binnen no time weg. Nu heb ik het heel goed met Lulu. Heel veel succes
iedereen. |
| Agapornissen en forpussen |
5 juli 2007
Petra
|
Hallo allemaal, ik zit met een probleem. Sinds een maand heb ik een koppel forpussen en sinds twee dagen heb ik
een koppel agapornissen. Ik heb ze bij elkaar gezet, de forpussen waren in het begin erg agressief en na een uur
accepteerden ze elkaar, maar ik zit nu met een probleem de agapornissen zitten steeds te jagen op de forpussen,
het is geen vechten wat ze doen maar vliegen steeds op hen af als ze bewegen. Ik had informatie ingewonnen of
ze bij elkaar konden en dat was ook zo maar nu vind ik het wel zielig voor de forpussen dat ze weinig rust hebben.
Wie kan mij helpen wat ik het beste kan doen, ze weer uit elkaar halen of nog meer geduld hebben? Ik ben bang
dat de forpussen erg gestresst raken wat ik ook niet leuk zou vinden. Wie kan mij tips geven? |
| Agressief na ei |
4 juli 2007
Agapornis: Timmie |
Wij hebben ook een agapornis, ze was ongeveer 4 maanden toen we hem kregen en al vrij tam.
Timmie is nu ongeveer een jaar en we dachten dat het een hij was omdat ie zo dominant is, maar wel heel lief.
Voor mij echt een leuk gezelschapsdier, we knuffelen veel. Nu komt het: sinds ongeveer een week is
Timmy niet te genieten, hij bijt, valt me aan . Wat is er aan de hand. Een vriendin was gisteren bij mij
op visite en ze zei dat er misschien te veel speelgoed in de kooi lag. Dus ik maak de kooi open om er wat uit
te halen, nou dat hebben we geweten, eerst vloog ie naar mijn oor en beet erin liet niet meer los. Ik heb
Timmy letterljik van mijn oor af moeten slaan toen had ie mijn andere oor te pakken. Ik moest de snavel
open breken, ik had de schrik en de pijn goed te pakken. We hebben hem met een handschoen gevangen
en toen kwamen we erachter dat er een ei in de kooi lag, vers. Toen snapten wij wat er dus aan de hand
was. Al die tijd was iedereen er van overtuigd dat het een mannetje was (dus niet). We hebben er achteraf
wel om gelachen, ik heb nu op advies van een vogelkenner een broedhokje in de kooi gezet en het eitje
erin gelegd en ook wilgentakjes in de kooi gelegd om er een nestje van te maken want er komen nog meer
eitjes. Het advies was om Timmie ongeveer 3 weken te laten broeden en ze daarna weg te halen. Ze zijn
niet bevrucht en ze kan zich dood broeden. Ik hoop dat dit advies juist is, want wij willen ons vogeltje
niet meer missen en we hopen dat (haar humeur) naar verloop van tyd weer normaal wordt. Deze vogel
heet lutino en schijnt niet zoveel voor te komen. |
| kooi verdedigen |
19 juni 2007
Emily van Bommel
Bladel
Agapornis: Puk |
Ik heb sinds 3 maanden een agapornis gekregen, hij heet Puk en ik vindt hem echt
heel leuk, maar als je bij zijn kooi komt lijkt het wel of hij die wil
verdedigen. Eerst kon je nog wel met je vinger in de kooi, maar nu echt niet
meer. Zodra je iets in de kooi hangt van eten valt hij erop aan en gooit het op
de grond. Hoe komt dit en wat kan ik er aan doen??
Hij loopt en vliegt rond, heeft het erg naar zijn zin, maar ja die kooi he!!!!
|
| Aandacht |
15 juni 2007
Miranda
Agapornis: Gonzo |
Wij hebben een agapornis personata genaamt Gonzo. Hij is nu anderhalf
jaar oud en echt een schatje! Wij hebben hem gekregen met 6 weken en hebben hem
nog met de hand gevoerd. Hierdoor hebben we ook echt een band met hem gekregen.
Vliegen kom hij ook nog niet. Het was erg leuk om hem te zien leren vliegen.
Iedere dag weer een beetje verder.
Gonzo is uitgegroeid tot een levendige aga. Hij kan echt heel goed alleen spelen
en daarom hebben wij ook besloten dat er geen 2de komt. Overdag speelt hij druk
in zijn kooi. Kurk is zijn favoriet. We moeten heel wat wijn drinken om aan zijn
kurk vraag te kunnen voldoen. Kurk wordt volledig onderhanden genomen, wat als
resultaat 2 kleine balletjes oplevert. Vaak nog van dezelfde grootte!! Wanneer
we thuis zijn mag hij uit zijn kooi. Achter heeft hij veel speeltjes liggen die
vervolgens overal mee heen gesleept worden. Tassen zijn voor meneer niet veilig.
Hier neemt hij graag speeltjes mee naar toe en gaat er dan in zitten. Geel is
echt zijn kleur. Alles wat geel is krijgt voer van onze kleine. Heel grappig om
te zien.
Ik wou altijd graag een vogel hebben, en per toeval is het een aga geworden. Ik
had nooit gedacht dat het zo leuk zou zijn om een aga in huis te hebben. Je moet
er wel veel aandacht en tijd in steken. Die van ons is heel lief, maar dat komt
ook omdat hij veel aandacht krijgt. Iedere dag komt de kleine even knuffels en
kusjes scoren. Daarnaast vind hij het heerlijk als je tegen hem kletst. Op zijn
manier heeft hij ook hele verhalen te vertellen. Dan begint hij te knarsen als
jij wat tegen hem vertelt.
Waar Gonzo echt een hekel aan heeft is badderen! Met een beetje mazzel gaat hij
eens in de 2 weken in bad. Maar dan is het ook erin en er weer uit. Ik heb al
van alles gedaan om het aantrekkelijker te maken, maar geen succes. Douchen is
gewoon niet zijn ding.
Voor een ieder die misschien een aga wil aanschaffen, het zijn geweldige
huisdieren, maar ze hebben echt veel aandacht nodig. Iedere dag weer. Dit is
weleens lastig, maar je krijgt er ook een hoop voor terug. |
| Bijten (IV) |
11 juni 2007
Agapornis: Mac |
Mijn dwergpapagaai Mac heb ik nu bijna twee jaar. Ik kreeg haar met 7
weken, ze is tam en super nieuwsgierig. Alles wil ze weten. Schreeuwen kan ze als
de beste, vooral als ze uit haar kooi wil.
Mijn vraag is, de laatste tijd bijt ze aan alles om haar heen: post, boekjes,
planten, van alles en ik vraag me af waar dit gedrag ineens vandaan komt. Ik
werk 4 dagen dus ze zit 4 dagen een aantal uur alleen maar dat is ze wel gewend
in die twee jaar. Zodra ik thuis ben gaat de kooi open en is ze vrij, als ik wakker
word haal ik haar eruit. Ze is m'n alles en ik ben gek op haar. Ik wil alleen weten
waarom ze nu zo bijt en wat ik er aan kan doen kan iemand mij helpen? |
| Rijen |
8 juni 2007
Belinda
Agapornis: Birdy |
Wij hebben een aga van twee jaar oud, genaamd Birdy. Wij hebben hem
gekocht bij een kweekster die hem met de hand heeft gevoerd totdat hij
zelfstandig kon eten. Slapen doet hij in een houten kistje en als wij s'morgens
opstaan dan halen we hem eruit, dan gaat hij zich lekker uitrekken en gaat
poepen boven de wasbak. Birdy is een ontzettend lieve en tamme vogel die heel
veel knuffelt en geknuffeld wil worden. Iedere ochtend als mijn man gaat werken
kust hij mij gedag en opeens maakte hij dat kusgeluid ook als we weg gaan of
binnen komen. Het enige wat bij mij vragen oproept is zijn gedrag de laatste
tijd. Hij is helemaal geobsedeerd van een plastic muntje en zit daar de hele
tijd bij en voert het, soms zit hij ernaast op een ander speeltje te "rijen". Ik
vraag me nu af of dit wel gezond is omdat hij dit vlg. mij ziet als een partner.
Moet ik dit verwijderen uit de kooi of houdt dit vanzelf op? Hij krijgt echt
aandacht genoeg. Ik denk wel eens dat dit heel vermoeiend voor hem is. Verder
kan ik alleen maar zeggen, geweldig zo'n aga, een heel lief, slim en gezellig
beestje. |
| ontstoken pootje? |
8 mei 2007
Annelies
Agapornis: Puk |
We hebben sinds kort ons tweede nestje agapornissen (lutino). Jammer
genoeg, gaat het dit keer niet zo goed als de eerste keer. We begonnen met 5
eitjes, waarvan er drie bevrucht waren. De twee onbevruchte eitjes hebben we bij
de moeder weggehaald. De eerste twee eitjes zijn 3 weken geleden uitgekomen. Een
week daarna kwam de derde uit. Maar het derde "kindje" is jammer genoeg
doodgedrukt door de andere vogeltjes. Verschrikkelijk vonden we dat. Maar een
jong wat een week later geboren wordt dan de anderen, heeft volgens de kenners
niet echt een kans. Maar tot onze grote schrik is vorige week het oudste jong
plotseling gestorven. We begrijpen er niks van. De vogeltjes zagen er gezond uit
en de oogjes gingen al open. Hoe kan zo'n hummeltje dan toch ineens sterven?? Nu
hebben we nog een hummeltje over. Ik heb hem/haar Puk genoemd. Maar vandaag zag
ik ineens dat Puk een zwart rode poot heeft. Het lijkt wel alsof dat pootje
ontstoken is en dat het aan het afsterven is ofzo. Weet iemand wat dit kan zijn?
En zijn er eventueel mensen die hetzelfde meegemaakt hebben? Kan iemand me raad
geven, want ik weet echt niet wat ik nu moet doen. Als ik hem bij zijn moeder
weghaal, om bijvoorbeeld naar de dierenarts te gaan, dan ben ik bang dat ze hem
niet meer accepteert. Het jong is nu ongeveer 3 weken. Help me, want ik ben echt
machteloos. Ik vind het zo zielig voor dat hummeltje. En ik wil hem zo graag
weer gezond zien, zodat ik hem aan Jobje (zijn hopelijk toekomstige huisgenote)
kan voorstellen. |
| tammer |
2 mei 2007
Agapornis: Tommy |
Ik heb sinds 2 weken een Fisheri Agapornis in de kleur kobalt blauw en
luistert naar de naam Tommy. Hij is nu 7,5 weken oud en hij heeft mijn hart al
gestolen. Als ik maar in de buurt kom bespringt hij me en wil hij bij me zijn.
Hij krijgt nog 1 keer per dag pap. Hij is redelijk tam, maar bijt ook nog wel
eens, maar dat kan ook door de honger komen en denkt hij dat vingers gegeten
kunnen worden. Ben benieuwd of hij nog tammer wordt. Ook heb ik een grijze
roodstaart maar die wil helaas niets van Tommy weten.
Voordat ik Tommy kocht had ik een Bont Boertje Pitbull heette die. Pitbull is
helaas weggevlogen en heb hem nooit meer gezien. En dat zal wel ook niet
gebeuren ook. Misschien uiteindelijk maar goed, want nu bewoont Tommy zijn
kooi......
|
| te vroeg uitgezet |
16 april 2007
Jan en Lydia
Agapornissen: Wodan en Tor |
Mijn vriend heeft 2 volieres een grote en een kleine kooi. Met
rozekoppies, zwart koppies, bruine koppies. We hebben 3 nesten gehad. De
bruinkoppies hebben in januari gebroed 3 jonkies waarvan 2 te vroeg zijn
uitgezet ( minimaal 2 weken na het uitvliegen pas apartzetten niet eerder) de
derde was nog te redden! De andere koppels hebben ook een nestje. 1 van 5
jonkies en 1 van 3 jonkies. Erg lief!! en al erg aanhankelijk! wil ze niet met
de hand opvoeden dat heeft als nadeel dat ze jouw als partner zien (eten opgeven,
rampetampem je weet wel) Wodan is erg slim die zit in het andere hok met haar
vriendin Tor. Tor kan niet vliegen, Wodan wel. Die is gewend aan handen en armen
alleen is zij de laatste tijd gestrest. Tor is erg jaloers maar als wij hen
apart zetten dan vinden ze dat niet leuk. We hebben al heel veel gelezen en
ervaren met deze vogels dus de volgende tips voor jullie:
- geef geen tikken aan de vogels (als ze straf hebben verdiend) op het kopje of
snavel dat is extreem gevoelig en ze kunnen je gaan haten
- hang takken in de kooi, en belletjes en bijt ringen tegen verveling
- laat n vogel niet over de kop gaan met als gevolg een angstige zenuwpees als
vogel
- vogel kopen? wel geringde vogel voor de garantie dat de vogel gezond is.
meer weten mail me maar liefs Jan en Lydia
lydia_8577@hotmail.com
|
| Relaties |
10 april 2007
Agaporniden: Kiki, Snoopy en Chico |
Ik heb drie agapornissen: Kiki, Snoopy en Chico. Kiki en Chico zijn vrouwen en
Snoopy is de man. Eerst had ik Kiki gekocht heel jong, waarbij ik haar met de
hand moest opvoeden. Zij was toen nog heel lief. Daarna had ik Snoopy gekocht
zodat Kiki een kameraadje kon krijgen. Maar ze gingen niet goed samen. Ik zag
toen hoe Kiki achter Snoopy aanrende en wou hem altijd bijten.
Chico is al 5 jaar oud en was van mijn nicht, maar mijn nicht ging op Aruba
wonen en dus liet mij met Chiko (met kooi). Gelukkig toen ik Snoopy samen met
Chico in het kooi zette, was het liefde op eerste gezicht. Chiko en Snoopy zijn
nog heel lieve beestjes.
Maar Kiki bijt heel hard. Dit komt doordat zij onbevruchte eieren heeft gelegd
en sindsdien is ze heel aggresief geworden, als je in de buurt van haar kooi
komt. Ik laat haar wel soms uit haar kooi komen, en dan komt zij op mij zitten.
Ik heb een kennis die heel veel agapornissen heeft, en daarom probeerde ik ook
een mannetje te vinden voor haar, maar ze bijt iedereen die ik in haar kooi zet.
Nu wil ik haar in een voliere zetten met meer vogels. Maar dat kan alleen zo
worden wanneer ik een groter huis krijg. Dus dat moet nog even wachten. Toch
hou ik van haar.
Ook van de andere twee hou ik heel veel. Maar die zijn al een paar en naar
mijn gevoel heel gelukkig met elkaar. Ze maken wel soms ruzie maar elk paar
heeft wel eens ruzie met elkaar, hahah. |
| Bijten (III) |
6 maart 2007
Agapornis: Mupku |
Ik heb een agapornis roseicollis en heet Mupku hij is geel met een
rood masker. Hij is heel schattig maar word steeds agresiever wat moet ik
doen????? in het begin toen ik hem kreeg was hij bang voor alles behalve mijn
hand nu als ik in de buurt kom met mijn hand als hij uit de kooi is moet ik
handschoenen aandoen want hij bijt dan aan een stuk door, hij kan ook enorm lief
zijn:):) maar hoe krijg ik hem weer tam?? help me!
|
| Doodgepikt? (II) |
5 maart 2007
Rene
Agapornis: de rode en de zwarte |
We hadden hele mooie agapornissen, 1 zwartkop en 1 hele mooie rood
hoofdje met rode snavel.
De rode is aan komen vliegen en hebben deze toen gehouden, omdat hij al zo kaal
was op zijn borst, en werd gezegt dat hij eenzaam was hebben we er 1-tje bij
gekocht, deze was eerst heel lief en klein, later groot en erg dominant.
Na een paar jaar kwamen zelfs de eieren, niet dat deze belangerijk waren voor
hun, ze keken er niet naar om. Kistje gemaakt, zo werd verteld dat ze het liefst
broeden in het donker. Was erg gezellig in het kistje, waren er niet weg te slaan:-)
Vandaag 05-03-2007 was het rustig in de kooi, en de zwarte zat boven in...goed
kijken waar is de rode gebleven ?, in het kistje daar was hij...........MAAR tot
mijn grootste schrik was hij dood:-( kop kaal gepikt tot aan de nek met bloed
plekken.
Nu weet ik zeker dat die zwarte dat gedaan heeft, maar de vraag is waarom????
Omdat de rode iets kleiner en misschien zwakker was??
De zwarte gaat nu weg....gelukkig. Vind het zo zielig voor de rode...
Hij of zij?? is nu begraven in de tuin...
|
| Uitslapen |
2 maart 2007
Sandy
Agapornis: Micky |
Ik had zelf nog nooit een vogel gehad. Mijn vriend kocht Micky toen we nog apart
woonden. Hij was heel bang. Als hij maar dacht dat je richting kooi liep, begon
hij al angstig door zijn kooi te schreeuwen en te fladderen. Naarmate de tijd
verstreek was mijn vriend steeds vaker in mijn huis en Micky dus steeds vaker
alleen. Hij begon helemaal weg te kwijnen. Het was zo zielig. We besloten dat
Micky bij mij kwam wonen (hij wel en het baasje nog niet) en vanaf die tijd
fleurde hij helemaal op. Omdat ik nog nooit een vogel had gehad ben ik
informatie gaan verzamelen over hoe je met een agapornis om moet gaan. En met
succes. Na een paar dagen kwam hij al naar me toe en we werden dikke vriendjes.
Ik heb hem wel laten kortwieken. Ik weet dat de meningen daar erg over verdeeld
zijn, maar bij Micky was het een groot succes. De eerste dag moest hij even
wennen en begreep hij er niks van dat hij niet meer weg kon vliegen als ik hem
wou vangen (in het begin gingen we altijd naar de badkamer als we hem wilden
vangen, maar op den duur trapte hij daar ook niet meer in). Er is niks meer over
van dat bange vogeltje van vroeger. We hebben hem nu anderhalf jaar en hij is
echt een lid van hat gezin geworden. Hij komt bij me kroelen,geeft kusjes,gaat
mee onder de douche en ook badderen in je handen, onder de kraan vindt hij
geweldig. Hij is al die tijd wel heel bang voor vingers geweest,maar vorige week
ging hij ineens in mijn handpalm zitten slapen. Ik wist niet dat een agapornis
zo leuk kon zijn. Hij terroriseert de cavia en de hond, maar hij heeft ontzag
voor het konijn, want daar waggelt hij de hele tijd achter aan als het hele spul
los loopt. Vroeger begon hij al te krijsen als de zon op kwam, maar sinds hij een
doek over zijn kooi heeft, slaapt ook Micky uit. Als ik de doek er af haal, rekt
hij zich vaak eerst helemaal uit en zit hij te geeuwen, alsof hij wil zeggen: Is
de nacht nu al weer om?? Kortom, het is een schatje. Hij hoort er helemaal bij
en we kunnen niet meer zonder hem.... |
| Operatie |
26 februari 2007
M van Elswijk
Rotterdam
Agapornis: Jimmy |
Een maand geleden ging ik met mn dwergpapegaai Jimmy naar de dokter. Jimmy wordt
dit jaar 13 jaar en had last van dr pootje.
Ze trok steeds dr linkerpoot op en t pootje was ook dikker.
Jicht.. zei de dokter, druppels moesten verlichting brengen, maar echt overgaan
zou het niet.
Een maand later, eergisteren, zie ik dat Jimmy's pootje helemaal naar achter
gevouwen is, t lijkt lam, hij bijt er aan, ik zie bloeduitstortingen van het
bijten en ze heeft dr nek kaalgeplukt.. van pijn of stress...
dus vandaag weer naar de dokter;
deze heeft n gezwel geconstateerd bovenaan het pootje in de lies...
geen wonder dat ze pijn heeft
Ik heb Jimmy achtergelaten bij de dokter, ze wordt morgen geopereerd. Het is het
enige wat we kunnen proberen. Het enige wat ik voor haar kan doen....
Ik kom vandaag thuis... geen getjilp als welkom, geen reactie op dr naam, n lege
kooi... de operatie heeft slechts de helft kans, 50%. Ze is ook zon klein wezen
ik ben zo bang mn lieve vriendje te verliezen.. zo trouw, zo lief, zo positief
en vol energie als ze me ziet, slapen op mn buik of naast mn hoofd.
Jimmy ik ga duimen, duimen, duimen, ik wil je niet kwijt!!!!
Je bent mn trouwste vriend en je verdient dit niet!
|
| Bijten (II) |
7 december 2006
Anna
Agapornis: Kiwi |
Ik heb een paar maanden geleden een Agapornis gekocht. We zijn echt dikke
vriendjes. Maar wat bleek nou dat Kiwi af en toe behoorlijk slecht luisterde,
soms is dat erg vervelend voor m'n vrienden. Met Sinterklaas kwamen allemaal
vrienden ik had ze vertelt dat Kiwi erg lief was en niet echt beet alleen een
beetje likt en af en toe knabbelt in de hoop dat je wat lekkers geeft. Kom ik
thuis ( van het eten halen) bleek hij een vriendin gebeten te hebben, m'n
vriendin zei dat het net niet bloedde. Ik hou er niet van om een tikje uit te
moeten delen. Maar wat hij deed kon echt niet. Ik gaf hem een zacht tikje op de
snavel en zette hem in de kooi. Hij was laaiend en moest en zou eruit, maar dat
mocht niet hij moet leren dat het niet kan wat hij deed. Hij bleef schreeuwen om
toch nog wat aandacht te krijgen. Ik moet zeggen dat sinds dat gebeurt is dat
hij nu een stuk liever is en gewoon zonder problemen op m'n hand gaat zitten.
Toen ik hem had gekocht kwam hij wel uit de kooi maar was
echt bang voor m'n hand en wat ik raar vond dat hij niet bang was voor m'n
arm. Uit eindelijk ben ik blij dat ik het heb gedaan, hij is erg veranderd. |
| Zwarte uitwerpselen |
26 augustus 2006
Katinka
Agapornis: |
Ik heb 2 weken geleden een vogeltje gehaald (bij een kweker) van net 4
weken, de man had zo'n speciale methode om het geslacht te bepalen, voor 90%...
ik nam een mannetje....
Helaas is hij binnen 1 week dood gegaan, het rare was ik voerde hem 3 tot 5 keer
per dag en die krop die zat echt vol... Het was zo'n lief en aanhanelijk
beestje, als ik pap klaarmaakte dan at tie gewoon van de lepel echt schattig
Hij is dood maar ik weet de reden er niet van de laatste dag waren zijn
uitwerpselen gewoon zwart???
Dat vond ik al raar maar ik wist niet wat ik moest doen, ik had hem de hele dag
door vast want hij was zogezegd kaal geplukt door de warmte!! dus ik hem de hele
dag door warm houden, ik had hem zeven dagen en was er echt heel erg aan gehecht
geraakt!!! maar goed ik zette hem dus even terug want ja ik moet ook zorgen dat
ik zelf wat eten binnen krijg, dus ik was een halfuurtje aan het koken, toen ik
naar het vogeltje keek lag hij gewoon op z'n ruggetje :( ..... hij was de dag
ervoor al niet echt lekker want hij lag die morgen al bijna dood in zijn kooi
hij bewoog niet eens meer... ik heb gelijk z'n dekentje warm gemaakt en hem pap
gegeven... hij is er uiteindelijk wel boven op gekomen (dacht ik) want hij was
weer heel erg druk... volgende dag was tie gewoon dood!!!
Ik heb die man gebeld, en ik mocht een nieuwe komen halen, hij zei nog net niet
dat het mijn schuld was maar uit zijn woorden kon ik opmaken dat het mijn schuld
was ( leuk hoor om het er nog eens lekker ingewreven te krijgen als je je eigen
al rot voelt, en schuldig voelt) maar iederen zei het dat ik heel erg goed
geweest ben voor dat beestje want dat beestje wou heel de tijd bij me zijn ik
hoefde me hand er alleen maar in te steken en hij sprong erop af en ging op me
hand zitten (en dat binnen een week). Ja als net je maatje is overleden dan denk
je niet gelijk aan een andere... maar ik vond het eigelijk heel erg leuk om een
agapornis te hebben dus ik besloot om samen met me vriend de volgende dag naar
die man terug te gaan....
Ik kocht weer een mannetje (uit hetzelfde nest) die was ook kaal op zijn
ruggetje. De eerste dag moest ik er eerlijk gezegd niks van weten, maar hij leek
sprekend op die andere en dacht van hij verdient het om een goed leventje te
krijgen, dus gaf ik hem een kans, de eerste dagen was hij echt moeilijk met eten.
Hij was 5 weken hij zou dan eigelijk al een beetje zelfstandig moeten eten maar
dat deed hij dus niet!!! Ik moest hem echt dwingen met een pipetje!! Wat ik echt
erg vond, ik doe niet graag dieren dwingen lijkt mij dat ze daar niet echt tam
van worden maar goed ik heb dus toch aangedrongen het verliep heel moeizaam, die
krop kwam goed vol en dacht dus dat het wel goed zou gaan.. qua gedrag leek hij
op die andere want hij wou ook graag bij me zijn en sprong ook iedere keer op me
hand!! ik deed testen of hij naar me toe wilde komen nou ik zette hem aan de
andere kant van de kamer en ging ergens zitten en hij kwam zo lief op me
afrennen dat was zo schattig!!! Nou als ik niet goed voor die beestjes was dan zouden
ze niet graag naar me toe komen denk ik!!
Maar ik bleef die twijfel houden, dat hij toch dood zou kunnen gaan...
En mijn voorgevoel klopte!!! Ik had hem dagen lang van 's morgens vroeg tot s'avonds laat
vast... ik moest even op internet zijn dus zette ik hem terug, mijn vriend was bezig met
de afwas en hij keek in de kooi en zag dat het beestje heel raar stond, hij gaf geen
kik... Dus ik gelijk die kooi open maken en hem eruit gehaald (hij had 5
uurtjes geleden gegeten!!!) Ik heb hem toen in een deken gewikkeld, en warm
gehouden ,en proberen te voeden!!! het beestje was in shock, de ogen
waren echt heel groot z'n vleugeltjes gingen heel raar fladderen, z'n bekje trok
stuiptrekkingen en ja hoor het beestje ging toch dood na lang in shock te hebben
gelegen!!! ik vond het zo rot nog steeds, ik wil die man bellen en ernaar toe
gaan maar die man is op vakantie dus dat is dan weer lekker!!!!!
Voor mijn gevoel heb ik het niet verkeerd gedaan, ik heb hem heel veel aandacht
gegeven, genoeg eten gegeven alles goed gedaan zoals die man mij vertelde (hij
deed tenslotte 15 jaar agaporniden kweken...) ik heb al wel vaker jonge
agapornisjes gevoed met pap en dat ging geweldig goed!! die leven allemaal
nog!!! ( die waren niet van mij)
Het lijkt mij dat het niet aan de voeding ligt maar gewoon aan het hartje zelf
van die beestjes want ik deed er geen rare dingen mee als alleen maar warm
houden en in een dekentje wikkelen en ze dicht bij me houden....
Maar mijn vraag is hoe raakt zo'n beestje in shock? En waarom zijn zijn
uitwerpselen zwart?
|
| Bultje |
1 augustus 2006
Marijke
Agapornis: Dotje |
Mijn dwergpapegaai heet Dotje. Het is een vrouwtje van 3,5 jaar. Ze is
een tijdje al ziek. Ik ben bij 3 dierenartsen geweest en krijg 3 verschillende
diagnoses, één zegt niets aan de hand, de ander zegt een luchtzak ontsteking en
de laatste zegt een tumor. Ik weet het niet meer. Het begon met een bultje op
haar hoofd, kwam opzetten uit het niets. Langzaam begon het oog op te zwellen,
die puilt nu uit. Klinkt dit iemand bekend. Hoe het bij jullie verlopen, wat had
het vogeltje. Help, help, ik ben ten einde raad.
Alvast bedankt
|
| Nog één erbij |
9 juli 2006
Samira
Agapornis: Birdy |
Mijn birdy, Birdy genaamd is mijn allerliefste vriend.
ik heb hem nu ongeveer een jaar en hij was nog jong toen ik hem kocht. 10 weken
ofzo.. Hij werd heel zielig onder een la vandaan gehaald en daar zaten al zijn
broertjes en zusjes. Ik wou ze het liefst allemaal meenemen.
hij was in het begin bang voor handen... Maar op je schouder ging die wel
makkelijk zitten. Ik heb heel veel aandacht gegeven en dat is niet voor niets geweest,
want het werd een lief tam vogeltje. Toen gebeurde er iets ergs. Mijn birdy
vloog in een brandende kaars. Ik heb de hele dag lopen janken. Wist niet wat ik
kon doen. Birdy was heel verdrietig en voelde zich helemaal niet lekker en ik
kon ook niets voor hem doen. Zijn hele kop en vleugels waren keihard van het
kaarsvet. Ik heb de dierenambulance gebeld en ze advies gevraagd. Ze hadden er
wel een middeltje voor maar dat was niet 100 % veilig, dus ik moest geduld
hebben en birdy helpen met krabben. Heeft denk een maand geduurd totdat ie weer
de oude was. Dus mensen...GEEN KAARSEN LATEN BRANDEN. Mij birdy is een
koekeldoos. Hij geeft graag zoentjes, maar hij wil ook graag gezoend worden en
dan het liefst op zijn buikje of zijn nek. En als ie gezoend wordt, maakt hij van
die genotsgeluidjes, echt lief.
Vooral als hij het spelen zat is komt hij dicht tegen me aan of hij wroelt zich
in mijn handpalm en wil dan geaaid worden. een echte lovebird. Jeetje heb nog
zoveel te vertellen. Ja een bad nemen... komt graag kijken hoe ik douche maar de
sproeier vind hij eng. Dus hij zit regelmatig in de gootsteen met een laagje
water en een straaltje water uit de kraan. En dan zit ie lekker te badderen.
Maar ik moet er wel bij blijven want als hij klaar is wil hij direct eruit en
wil die op mijn schouder drogen. Hij doet dan net of mijn wang een handdoek is.
En ook gebruikt hij m'n kraag dan. Erg leuk om te zien trouwens dat badderen. Hij
wil constant met me sexen.. ik wordt er niet goed van.. en hij weet dat ik het
niet leuk vind. alles pakt hij.. Mijn elestiekje in mijn haar. mijn hand en
vooral mijn voeten. Dus het moet wel een mannetje zijn. Ik ben 2 weken op
vakantie geweest en ik vond het zo erg om mijn Birdy achter te laten. Hij heeft
bij mijn moeder gelogeerd en zij heeft 2 valkparkieten.
Hij heeft het prima naar zijn zin gehad en mijn ouders en mijn broertjes
zijn helemaal verkocht. Ik kwam hem halen en ze wilden birdy niet
meegeven. hahaha Valkparkieten zijn wat saaier en niet zo lief als
lovebirds. Toen hij weer bij mij thuis was voelde hij zich gelijk weer thuis. hij
herkende gelijk alles. Ik vond het alleen een beetje zielig dat hij geen maatje
heeft dus ik heb eergister nog een birdy erbij gekocht. Ook een agapornis...zo
lief en zo klein 4,5 week. moet hem nog pap voeren enzo. Ben wel een beetje
onzeker over dat kleintje ..want hij eet nog niet zelfstandig en ik geef hem
alleen maar pap. Denk je dat dat genoeg is?
Die man van die dierenzaak zei me dat het simpel was zorgen dat het kropje niet
te vol zit. 3x per dag voeren. Als ik hem voer zit hij altijd vol ..maar heel
vaak piept het kleintje en wil hij eten maar dan is het pas 3 uur geleden dat
hij gegeten heeft.. mag ik hem dan nog gewoon voeren en moet ik hem nu al veel
aandacht geven of is het een leeftijd dat hij veel moet slapen, rust en donker
(dat zei die man namelijk). Mijn birdy is wel een klein beetje jaloers, ik laat
ze nog niet bij elkaar omdat het kleintje nog te kwetsbaar is. Ik heb hem wel in
mijn hand bij Birdy gehouden en kleintje had honger, dus hij deed zijn snaveltje
zo omhoog en open naar Birdy en het leek net of hij wou bijten...
Het komt toch wel goed??? |
| Katten |
11 juni 2006
Zorlita
Agapornis: Spiky |
Ik heb een Agapornis Roseicollis. Hij heet Spiky (die naam had hij al gekregen van de vorige eigenaars). Ik weet dus ook
niet hoe oud hij is. Ik heb hem nu al 4 jaar en hij vliegt de hele dag buiten de
kooi los in huis. Her en der hangen touwen en schommels aan het plafond. Hij gaat
aleen de kooi in als we naar bed gaan, en o jee als ik hem vergeet 's morgens
haha. Hij is super tam ik kan hem zelfs mee na buiten nemen. Hij heeft een heel
lief koppie en vooral als hij iets heeft gedaan wat niet mag dan houdt hij zijn
koppie schuin en kijkt hij me aan zo van ik was het niet. Hij is ook grote
vriendjes met mijn zoontje Fernando die kunnen zich uren vermaken met z'n tweetjes.
Je moet hem zien met onze katten haha hier een leuke foto van mijn kleinste gezinslid.
|
| Krijsen |
25 mei 2006
Agapornis: Jandoedel |
Wij hebben al weer 14 jaar een lieve agapornis lutino en hij heet
Jandoedel! Hij is dus geel met een rood kopje. Nu ik dit aan het typen ben, zit
hij op mijn schouder zichzelf te schoonmaken en af en toe likt ie dan in mijn
hals :) Hij is heel erg tam maar ook eenkennig, hij bijt vreemde mensen! Ik
laat hem er regelmatig uit en ik herken ook de buien die iemand anders
beschreef. Ook mijn vogel heeft zo zijn buien, de ene keer is hij heel vervelend
en de andere keer wil hij alleen maar knuffelen. Grappig is wel dat als ik opsta
en wanneer hij ook maar iets hoort boven begint hij te krijsen. De laatste tijd
doet hij dan net of hij bang is, dat hoge gekrijs. Maar zo gauw ik dan naar
beneden ren om te kijken, is het ineens afgelopen en hangt hij op z'n kop in de
kooi, zo van: hey ben jij er ook weer? (toevallig) haha. Jammer is wel dat je
begint te merken dat hij ouder wordt en dat hij niet meer zo druk is, hij wil nu
alleen nog maar bij je zitten en soms wassen.
Vorig jaar is de kooi ook een keer omgevallen en toen was hij zo geschrokken (of
hard gevallen) dat hij helemaal in shock was en al z'n vliegveren (staart ook)
waren weg... dat was heeeeel zielig :( gelukkig is hij er weer helemaal bovenop
gekomen!! Ik zou niet meer zonder hem willen! groetjes |
| Veren plukken (III) |
12 mei 2006
Agapornissen: Jeroentje en Basje |
HELP - HELP - HELP !!!
Jeroentje kwam aangevlogen en landde tussen de bloembakken op de
balkonrand. Gelokt met een schoteltje waarop vogelzaad werd Jeroentje
gezinslid. Kooi, voer, Agapornis-boekje gekocht en naderhand kameraad Basje want
Jeroentje vernielde (en doet dat nog steeds) z'n eigen verendek rechterzijde met
name.
Wilgentakken zou de oplossing zijn volgens de kenners, hele huis mee vol gezet
Basje en Jeroentje vonden het maar lastig al die opstakels, de takken werden
zelfs niet gesloopt.
Dierenzaak en dierenarts geven middeltjes maar weten het niet.
Hebben een goede 1,5 jaar geleden een partij eieren gelegd zodat ze nu de
meisjes heten.
Basje ziet er nog steeds als showroommodel uit.
Jeroentje trekt zelfs hele veerpennen uit, verliest ze soms zelfs zit maar met
dat koppie in z'n verendekje te pikken.
Ik heb zelfs de indruk dat het (kunnen) vliegen (de luchtwaardigheid)eronder
lijdt.
Is te triest voor woorden om 't vogeltje zo bezig te zien. |
| Doodgepikt? |
24 april 2006
Priscilla
Agapornissen: Olco en Pukkie |
Hallo allemaal,
ik heb al eerder een verhaaltje geschreven over mijn agaporniden, Olco en
Pukkie. Helaas tot onze grote schrik, lag olco gistermiddag dood onderin de
kooi, wij vermoeden dat hij is doodgepikt door het vrouwtje. Sinds een paar weken
merkten we dat de pop steeds agressiever werd, sinds ze de kleintjes
heeft, sindsdien mocht Olco bijna nooit meer wat. Mocht niet in het nestblok en als
ze wat lekkers kregen dan was het popje er het eerst bij, en zagen we dat het
niet helemaal in orde was met die twee, soms kwam dat uit op flink gefladder
achter elkaar aan, een paar minuten later dan was de rust weer terug en waren ze
weer vriendjes. Maar helaas het is gebeurd ze is waarschijnlijk erg boos geweest
en heeft Olco flink te grazen genomen, zijn koppie was ook helemaal kaalgeplukt
en zijn vleugel ook, zijn ene oog eruit, vreselijk om te zien. Nu is ze alleen over
met de twee kleintjes ik hoop maar dat dat goed blijft gaan, tot nu toe gaat het
prima, maar zodra ik zie dat er een gepikt is, dan zet ik de kleintjes direkt apart,
en zet ik een kooi in een kooi, zo kunnen ze nog wel gevoed
worden maar niet gepikt worden. Jammer dat het zo gelopen is, maar heb gehoord dat
als de pop kleintjes heeft ze erg agressief kan wezen tegenover het mannetje, en
het uit kan lopen tot flinke ruzie's tot de dood erop volgt, zij is niet tam en
hij was dat ook niet, het mannetje apart zetten in een andere kooi ging niet, want
hij was niet tam te krijgen..
Ik vind het ontzettend leuk dat ik zo al jullie verhaaltjes en ervaringen kan
lezen..groetjes Priscilla |
| Dominant |
18 april 2006
Nele
Agapornissen: Jules en Vera |
Hallo, ik ben Nele. Sinds augustus heb ik een mannetjesagapornis
roseicollis: Jules. Ik heb hem totaal onverwacht kado gekregen, dus het was wel
even wennen aan de gedachte dat je de komende 20 jaar een huisdier zult hebben!
Ik ben zelf 24 en studeer nog, en zit dus ook op kot. Ik heb Jules mee op kot
genomen en hij amuseert zich hier heel goed. Overdag als ik naar school ben,
laat ik zijn kooi open zodat hij fijn kan spelen. 's Avonds komt hij mee naar de
living en daar zit hij ook heel graag, zeker omdat daar ook nog andere mensen
zitten. Verder is hij echt heel tam, zeker aangezien ik hem nog maar 8 maanden
heb! Hij is echt altijd blij, komt heel graag bij me zitten, hij verstaat 'nee'
(met een wijzende vinger erbij), speelt heel graag met knikkers, geeft
ongelooflijk vaak eten aan mij of aan zijn speeltjes, ...
Omdat ik helemaal niets van deze vogels afwist, heb ik veel gelezen op internet.
En omdat ik op veel pagina's las dat een agapornis veel gezelschap nodig heeft,
en eigenlijk in groepen van 15 tot 20 vogels leeft, heb ik besloten een tweede
agapornis te kopen. Die heb ik dus 2 weken geleden gekocht, het is een meisje en
ze noemt Vera. De eerste twee dagen ging het goed, Jules mocht regelmatig Vera's
kopje schoonmaken. Maar vanaf toen is Jules veel dominanter geworden. Ze zitten
overdag met 2 los in mijn kamer, en 's avonds moeten ze samen in hun kooi
slapen. De eerste dagen moest ik Vera pakken om in de kooi te zetten, maar al na
4 dagen ging ze er zelf in! Maar helaas, dat bleef niet duren. De laatste 5
dagen wil ze niet meer in de kooi. Ik denk dat het komt omdat ze dan 's morgens
samen met Jules in de kooi moet wachten tot ik zelf wakker ben en hun kom
'bevrijden'. En dan laat Jules haar geen seconde met rust, hij achtervolgt haar
voortdurend, en probeert in haar poten te bijten. Ondertussen vertrouwt Vera
Jules niet meer, telkens het lijkt alsof hij
naar haar komt, springt Vera weg. Ik hoop dat het allemaal goed komt. Ik ga
voorlopig nog even afwachten, Jules doet Vera niet echt pijn, dus misschien
heeft het wat tijd nodig.
Vera heeft uiteraard ook nog bang van mij, maar dat zie ik elke dag beteren.
Vandaag is ze voor de eerste keer bewust op me komen zitten. Ze heeft er toch
een paar minuutjes gezeten. Helaas was Jules toen net aan het slapen op m'n
andere arm, en toen hij zag dat Vera ook op mij zat heeft hij haar meteen
weggejaagd! Maar ja, nog even afwachten dus. Ik hoop echt dat het vanzelf
goedkomt. Ik vertrouw er op omdat Vera (als Jules haar laat doen) zich duidelijk
heel goed amuseert met haar vrijheid, en de vele speeltjes en klimtoestanden!
|
| Jonge vogeltjes |
2 april 2006
Priscilla
Agapornissen: Olco en Pukkie |
Wij hebben sinds januari 2 agapornissen personata,
een mannetje (olco) en een vrouwtje (pukkie), ze kwamen als een stelletje uit een
dierenwinkel en zijn erg gesteld op elkaar, ze kroelen veel en zijn
onafscheidelijk. Nu hebben we in februari een nestblok in de kooi gehangen, omdat
we merkten dat ze elkaar erg leuk en lief vonden, en nog geen 3 weken later is
het vrouwtje eitjes gaan leggen, wel 6 stuks, er zijn er inmiddels 3 mislukt en
waren niet bevrucht, je kan het goed zien met een lampje, dus die hebben we nog
opengemaakt en het was niet goed, alleen maar eigeel. De andere 3 waren wel
goed, maar heb gemerkt dat je niet altijd rode bloedvaatjes hoeft te zien, de
eitjes worden wat groter en zijn spierwit, witter dan die niet goed waren, en je
kon er niet doorheen kijken, en afgelopen week, ja hoor zijn er 2 kleintjes
bijgekomen, nu afwachten op het 3e eitje. Ze zien er goed uit, de een kleiner dan
de ander, en worden goed verzorgd, dus hopen we die handtam te kunnen maken, de
ouders zijn dat niet, alleen het vrouwtje mag ik nog weleens proberen te aaien
op haar snavel, eerst wil ze me bijten en des te langer je door gaat, dan laat
ze het wel toe, en kun je op der koppie aaien. Het mannetje zit dan echt op de loer, en
hij is degene die het echt niet durft, maar ik doe weleens de kooi open en op het
klepje zet ik een voedermandje met lekkers, en dat hebben ze gauw door, ze zitten
ook erg graag op de kooi en in het raam naar buiten te kijken, daar zitten ze
ongeveer een uur en gaan ze zelf weer terug hun kooi in om te eten en te
drinken, en dat doe ik het klepje weer dicht, want dat moeten ze gaan zien als
speeluurtje, en het moet geen gewoonte worden. Maar we moeten nog een hoop geduld
hebben, want ze zijn moeilijker tam te krijgen dan jonge vogeltjes, maar dat komt
wel goed.. |
| Teveel aandacht |
27 maart 2006
Agapornis: Harry |
Onze Witbuik Caique was door zijn grote broer het nest uit "gepest" in
de kwekerij toen hij 7 weken oud was. Wij moesten hem daarna met de hand
opvoeden. Dus besloten we maar gelijk om de papegaai in huis te nemen, zodat het
tam maken sneller verliep (en hem zo mak konden verkopen). Al snel werd de
Witbuik Caique een familielid, en werd Harry genoemd door zijn uitstuimende
karakter. Elk potlood en pen in zijn buurt was onveilig, de katten en de hond
gingen met een grote boog om het kleine beestje heen. Geweldig beest! Mee op de
fiets naar opa was ook geen probleem en in de kleine boom in de achtertuin vond
hij ook geweldig. Het leukste vond hij nog het plasticzakje met water erin. Van
2 meter afstand vloog hij erin, ging ermee worstelen en kwam er dan weer
zelfvoldaan uit.
Jammer genoeg hebben wij na een jaar moeten overwegen Harry toch uit huis te
halen, doordat hij te liefdevol werd behandeld door ons zessen. Hij kreeg teveel
aandacht, opzich goed, maar dat moet dan zijn gehele leven zo blijven. Door geen
aandacht te geven op gezette tijden, begon hij dus ook te schreeuwen.
Harry kwam in een kooi terecht met 3 vrouwtjes en 2 mannetjes. Deze beestjes
leven normaal gesproken in groepsvorming, en konden zo hun eigen partner
uitzoeken. Dat heeft goed gewerkt, totdat in de zomer 1 vrouwtje op 6 eieren zat
te broeden en dit fout afliep. Toen zijn de koppels uit elkaar gehaald, en Harry
bleef over alleen over. Nu zit hij al een aantal maanden alleen in een kooi,
naast de kooi van zijn metgezellen, wachten op een geschikt vrouwtje, en helpt
hij mij elke dag met voeren (voederemmer leegeten) om zo nu en dan aan mn oorlel
te frunniken. Terugzetten was eerst een ramp, maar met snelheid, en een nootje
achteraf, werd het bijten snel verleerd...
|
| Bijten |
14 maart 2006
Agapornis: Teigetje |
Ik heb ook een agapornis, van kleur is hij helemaal wit en de
staart is blauw met violet. Mijn vogel was 4 maanden oud toen ik hem kocht
en ik kreeg hem redelijk tam. Totdat ik naar de camping ging van m'n tante was
hij wat valser.. hij beet mij ineens maar hij vloog door heel die kooi heen toen
hij me zag.. Maar daarvoor kon ik alles met m'n vogel doen.. ik kon hem
aaien, optillen en alles vond hij maar goed. Maar nu is hij vals.. Hij bijt me
in m'n vingers ik kan niks meer doen met mijn vogeltje. Ik ben dus echt mijn
Teigetje kwijt (zo heet m'n vogel dan) en heb er een valse agapornis voor terug
gekregen.. Wij hebben ook kennissen en dat meisje wordt over paar maanden 2.
Dan word hij al jaloers als ik met dat meisje speel en dan ga ik naar z'n kooi
toe maar dan begint het weer van voor af aan met dat bijten.. Ik weet het niet
meer.. ben ten einde raad! Zouden jullie mij tips kunnen geven?
|
- - Home
- Contact - -
|
