Gedrag van huisdieren: de agapornis
Agaporniden zijn afkomstig uit Afrika. Zoals de meeste papegaaiachtigen kunnen ze zich
in gevangenschap sterk aan hun verzorgers hechten. Ook met elkaar brengen ze graag tijd
door. Agapornissen hebben regelmatig onderlinge ruzietjes, maar zijn ook constant aan
het knuffelen, waarbij ze elkaars veren poetsen en elkaar voeren. Niet voor niets worden
ze in het Engels 'lovebirds' en in het Frans 'inseparables' (onafscheidelijken) genoemd.
Hieronder kun je meer lezen over het gedrag van de agapornis als huisdier, zoals verteld
door andere bezoekers. Onderaan de pagina vind je een formulier om je eigen verhaal
toe te voegen.
Ingestuurde verhalen van 8 juni 2007 tot 20 november 2008.
klik hier voor de laatst ingestuurde verhalen
| Speelgoed | 20 november 2008
| Ik heb sinds 8 maanden ook een agapornis ricko heb ik ook best vrij jong gekocht in de winkel maar toen ik thuis kwam had hij nog zelfs moeite met eten dus heb ik hem ook met de hand gevoerd met pap maar als snel ging het beter de eerste dag heb ik hem goed laten wennen en daarna bij de kooi gaan zitten en mn hand er in in begin was hij super bang maar al snel kwam hij op mijn vinger zitten. Nu 8 maanden verder ben ik toch heel blij van wat het geworden is hij is echt super tam geeft kusjes hele dag zit hij achter me aan dus gewoon echt heeeel tam en hij kan uren bij me op de bank liggen terwijl ik over zijn kopje aai. Maar ik dacht als ik nu weg ben dan zit hij ook maar alleen nu best een flinke tas speelgoed voor hem gehaald daar wil hij dus niks van hebben dan bijt hij er in en maakt een krijsend geluid vervolgens probeert hij je vingers er af te bijten nu is dat een heel stuk over en heeft hij alleen nog zijn pluche nest, speeltouw, soort van kralen rekje er in hangen bevalt hem goed. Verder rijdt hij de laatste tijd veel op zijn nest dus ga ik er maar an uit dat het een mannetje is want dat is niet makkelijk te herkennen bij perzikkopjes. Wel is hij zo komt er iemand in de buurt bij mij dan is het oppassen hij maak zijn eigen dik en aanvallen maar!! Afentoe best grappig om te zien zo'n bolletje met veren!!!
|
| tam maken | 9 november 2008
Joke |  Hallo. Ik heb sinds een week 2 aga's, jonkie's van 7 weken oud. Kiwi en Mango. Ik wil ze graag tam maken en haal ze een paar x per dag uit de kooi om met ze te kroelen, te praten. Dit om ze zo te laten wennen. Als ik ze wil pakken, zijn ze nog wat wild maar 1x in de hand zijn ze wel aardig rustig. Doe ik hier goed aan of kan ik beter alleen laten wennen om hand in de kooi te doen.
|
| Tam | 4 oktober 2008
|  Onze agapornis Phoenix hebben wij sinds kort geadopteerd van een vriend. Hij is heel tam, je kunt hem op zijn rug leggen en dan blijft hij lekker liggen. Hij vindt het ook gezellig om te badderen bij een lopende kraan. Wel schreeuwt hij zo hard, dat als hij op je schouders zit, je een piep in je oren hebt als hij gilt!
Ook wordt hij agressief van afstandbedieningen. hij blijft er als een pitbull inhangen als hij er eentje ziet. Verder kan hij heerlijk knuffelen!
|
| tam maken | 7 september 2008
|  Ik heb mijn agapornis nu 1,5 maand en hij is heel erg tam. Het is mijn eerste vogel en heb verder geen idee hoe je een oudere agapornis tam zou kunnen maken, maar ik kan jullie wel vertellen wat (in mijn geval) werkt voor jonge vogels. Toen ik hem kocht was hij 8-10 weken oud. Ik heb hem toen 1 dagje laten wennen en daarna heb ik hem elke dag geprobeerd te pakken, wat hij niet erg leuk vond, maar na een week vond hij het niet erg meer. Hij beet soms wel maar toen deed het nog geen pijn omdat hij nog jong was. Vogels zijn snel bang en ze willen dus niet graag uit hun kooi komen. Ik heb toen zijn eten weggehaald en als het leek dat hij honger had voerde ik hem met de hand. Als ik nu mijn kamer in kom klimt hij gelijk naar het deurtje en wil hij of eten, of bij me zitten.
Ik heb gelezen dat sommige vinden dat er veel speeltjes moeten zijn. Ik had een zooi speeltjes, maar hij had daar meer interesse voor dan voor mij, ik heb ze toen weggehaald en na een dag kwam hij naar me toe. Als je je agapornis gewoon in zijn kooi wil houden zijn speeltjes natuurlijk leuk, maar ik wilde hem tam krijgen en dan raad ik het ten zeerste af. Ik neem hem nu soms gewoon op mijn schouder mee naar winkels en de markt, wat mensen vaak heel leuk vinden. Zijn vleugels zijn natuurlijk wel geklipt en als ik moet oversteken hou ik hem toch voor de zekerheid nog even vast. Dit is wat ik gedaan heb om mijn agapornis tam te krijgen en het lijkt me dat het met elke jonge vogel zou kunnen. Succes allemaal
|
| Elkaar bijten | 10 augustus 2008
|  Ik heb een blauwe personata. Zij is nou 2jaar oud (Pino). Ik heb haar zelf groot gebracht met pap. Ze is heel tam alleen heel erg dominant. Omdat ze altijd overdag alleen in haar kooitje moet zitten hebben we besloten om er nog eentje bij te nemen. Deze is fischeri en is nou 8weken oud. Ze wordt nou ook met de hand gevoerd omdat ze zelf nog niet eet. We dachten dat Pino (mijn oude agapornis) het geweldig zou vinden als zij een vriendje zou krijgen, maar helaas. Deze wordt alleen maar gebeten en op de grond gegooid. Ik heb de kooi nou in tweeen gedeeld zodat ze aan elkaar kunnen wennen, maar ik maak me zorgen. Pino doet alles aan om die kleine te bijten. Wat moet ik doen, komt het nog goed?
|
| Allebei een eigen kooi | 24 juli 2008
Yasmine | Hallo, Wij hebben een hele mooie en lieve dwergpapegaai gevonden bij een boom bij een speeltuin. Het was een roseicollis (perzikkopje). We hebben hem Coco genoemd en hij was heel lief. Hij was al bij andere mensen tam gemaakt. We hebben wel briefjes opgehangen enz. om te kijken of iemand een vogel kwijt was. Volgens ons was niemand een vogel kwijt dus hebben we hem gehouden. Later hebben we nog een vogel erbijgekocht uit de dierenwinkel. Deze was wat jonger en niet meer tam te maken. Daar was hij weer te oud voor. We noemden hem Tico. Hij beet en was heel gemeen tegen Coco. Het ene moment zaten ze vredig naast elkaar. Het andere moment zit Tico achter Coco aan met een open snavel. Hij wou hem bijten. We hebben ze toen gesplitst. Allebei een eigen kooi. Dat ging beter.
Helaas was Tico nog jong toen hij overleed. We hebben hem een jaar gehad. Toen wij van vakantie terugkwamen (2 jaar geleden) hoorden we dat Tico was overleden. Hij lag gewoon dood in zijn kooi. We waren heel erg verdrietig. Als je een agapornis hebt, begin je er altijd wel aan te hechten. Coco was ook een keer in de stress. Hij had zich helemaal kaal geplukt. Toen hij onder de kraan weg kwam (zijn "douche"), zag je alleen zijn roze huid en een paar donsveertjes. Gelukkig/Natuurlijk had Coco nog wel veren op zijn kop. We hadden natuurlijk heel erg moeten lachen, maar als we er nu over praten, zeggen we altijd 'zielig'. Gelukkig heeft hij het kaal plukken afgeleerd. Nu is het weer een prachtige 'volle' vogel. Ik zit alleen met een vraag: toen wij Coco vonden had hij geen teken van dat hij jong was. Tico hadden we met een grijze kop gekocht. Langzamerhand werd dat een beetje rood/oranje. Hoe kom ik er nu achter hoe oud Coco is? Nu hebben we hem bijna vier jaar. We weten dat een agapornis 15 jaar kan worden en soms kunnen ze heel oud worden. Misschien wel ouder dan twintig jaar. Misschien wel meer...
|
| Broeds | 23 juli 2008
Kitty | Hallo, aga's zijn liefdesvogeltjes die in grote groepen leven, ze kiezen een partner voor het leven. Aga's die alleen gehouden worden kunnen ontzettend tam worden, maar als het een vrouwtje betreft gaat het wel eens mis, ze worden broeds, willen een partner en hebben dat niet, alleen hun verzorger, maar wij leven niet las aga's, vandaar als een vogel ineens niet meer zo leuk is en gaat bijten is het een pop. Het best is dan toch een partner erbij te zetten want leuk worden ze niet meer, ik spreek uit ervaring heb inmiddels 6 poppen die uit een kooitje kwamen waar ze alleen in zaten, allemaal vals, nu leven ze in een groep en het gaat hardstikke goed, ze vallen niet meer aan en hebben allemaal een vriendje uit gekozen, en als je ze zo bezig ziet begrijp je wat ik bedoel.
Agapornis betekend onafscheidelijke of liefdesvogels dus als je een aga neemt overweeg dan om er twee te menen, ze worden heus wel tam maar als je er niet bent hebben ze elkaar, ik zelf heb er 14 en als ik de voliere openzet hangt de een op me schouder en de ander op mijn hoofd enz dus ook tam. Groetjes Kitty
|
| Tips om een agapornis tam te maken | 19 juli 2008
|  Hallo! Ik zie hier allemaal problemen met je agapornis. Ik heb er ook eentje de mijne heet Lola, eerst beet ze ook maar nu niet meer. Ik ga nu tips geven die er voor zorgen dat je agapornis minder hard of gewoon helemaal niet meer bijt.
1. Waarschijnlijk is het beestje bang, praat met een vriendelijke stem tegen je vogel en zeg dat alles goed is.
2. Als je hem niet eens uit de kooi durft te halen omdat ze bijt, is je vogel bang, HET BIJTEN IS BESCHERMEN!! hou je hand op een tak in de kooi maakt niet uit hoe lang! Laat je vogel zien dat je een vriend bent en dat je niks doet!
3. Als je dr uit dr kooi hebt en ze gaat meteen weer bijten, trek niet je hand weg, ook al doet het zo'n pijn, jij bent de baas je vogel niet! trek desnoods handschoenen aan (werkt echt heb ik ook gedaan)
4. Ook heel belangrijk, zorg ervoor dat zij JOU opmerkt inplaats van jij haar. dat doe je bijv. door te zingen of met een kleurrijk speeltje te spelen, dat merkt je vogel op en gaat waarschijnlijk om aandacht vragen door te fluiten of geluidjes te maken.
5. Zorg ook voor voldoende speeltjes
Ik hoop dat iemand er wat aan heeft! veel succes!
|
| tam maken | 26 april 2008
| Ik heb nu sinds een paar maanden ook een agapornis, chippie. Ik en mijn partner hebben haar/hem overgenomen van een collega van mijn vriend. Ze is ongeveer 1 a 2 jaartjes oud en haar vorige eigenaar kon niet tegen haar gefluit (waar ik trouwens gek op ben). Alleen wat ik zo jammer vind is dat ze niet tam is... Zodra ik maar met mijn hand in de buurt kom bijt ze. Maar ik ga mijn best doen om dat af te leren... Verder hou ik ziels veel van haar...als ik uit mijn werk kom is ze altijd blij om mij te zien en als ik weg ga gaat ze ook altijd zielig fluiten. En ik heb daar best moeite mee, haar alleen laten... Ik zit er aan te denken om er 1 bij te nemen maar ze is best happerig en ik heb denk ik maar 50% kans dat het goed gaat en ik wil dat andere beestje ook weer niet weg doen als het niet gaat. Ik hoop dat jullie wat tips voor mij hebben want dit is mijn eerste vogeltje. En ik vind het trouwens ook super leuk om jullie verhalen te lezen. Het zijn super beestjes. Ik hoop dat mijn chippie ook zo lief wordt...
|
| Spreken | 13 januari 2008
| Wij hebben sinds 7 jaar een agapornis recht uit de nest bij een kweker gekocht. Het is een mannetje die wij de naam Pukkie hebben gegeven. Dit omdat hij deze naam mogelijk zelf kan uitspreken. Wij hebben alles geprobeerd maar Pukkie is helaas niet gaan spreken. Pukkie is zeer tam en verstaat onze taal goed. Is veel buiten zijn kooitje en hangt erg aan zijn baasje. Ik ben ook veel met hem bezig en hij verveelt zich geen moment. In de zomermaanden verblijven wij aan zee en natuurlijk is Pukkie daarbij. In de serre mag hij losvliegen en buiten zit hij in zin kooitje. Eind januari gaan wij naar Portugal tot begin april en pukkie gaat mee in de auto 3 dagen rijden, hij vindt dat heerlijk. 's Avonds mag hij los in de hotelkamer. In de auto is hij de gehele dag met ons bezig en wij met hem. 4 Jaar geleden is Pukkie plotseling aan zijn rechterschouder gaan plukken zodat hij helemaal kaal werd ook de oksel en later zelfs zijn borst. De vogelkliniek in Geldrop kon geen diagnose stellen. Verveling echter is uitgesloten. Pukkie is nooit langer dan een paar uurtjes alleen. 's Nachts wordt zijn kooitje afgedekt met een doek en hij slaapt snel. Bij het geringste geluid 'snachts reageert hij. Virus infectie zou mogelijk kunnen zijn zei de vogelarts maar alle uitgeprobeerde medicijnen hielpen niet. Ik dacht mischien is het jeuk, inpoederen met menthol poeder helpt ook niet, extra vitamine ook niet. Ontwormingsmiddel, alles werkt niet. De donsjes blijft hij plukken soms wat minder nu de laatste tijd weer meer. Als voeding krijgt hij grof parkieten voer met zonnepitten en rooie en gele gierst. Fruit eet hij uit zichzelf niet maar als ik een appel, peer of sinaasappel eet, wil hij wel een van mijn tong eten. Wie heeft een dergelijke ervaring met zijn agapornis en kan mij adviseren in deze. Bij voorbaat hartelijk dank.
|
| Aandacht | 21 oktober 2007
Pat en Sor |  Wij hebben sinds 2 dagen een Agapornis Personata haar naam is Kiki. Het is echt een schatje. De eerste dag was ze al meteen levendig. Ze is nu ongeveer 9 weken oud. Toen ze bij ons aan kwam was ze wel een beetje bang voor de hand. Maar nu totaal niet vandaag is ze al een paar keer uit haar kooitje geweest en ze vliegt zo een beetje rond. Ook geniet ze erg van het knuffelen en lekker in een holletje bij ons liggen. Ze bijt totaal niet en houd van kletsen. We geven haar heel veel aandacht en dat is zeer van belang. Ook denk ik dat het belangrijk is dat je je aandacht door zet. Elke dag gewoon weer een beetje. Dit heerlijk beestje krijgt bij ons volle aandacht en we zijn erg blij dat zij er bij hoort. Groetjes Pat en Sor .
|
| Gezond | 9 september 2007
| Wij hebben een agapornis roseicollis (groene veren met rood kopje en blauw met rood, groen en gele staart) en hij heet Joep(ie). We hebben hem al iets langer dan een jaar. Toen we hem gekocht hadden, was hij nog helemaal niet tam en eigenlijk te oud (iets ouder dan half jaar) om nog tam te maken. Maar dat hadden ze mis! Na een paar maanden kon hij al naar je toe komen en op je hand zitten enzo. Nu kan je er echt alles mee doen, als je hem oppakt, dan maakt hem dat niets uit. Die beestjes hebben maar 1 baas, en hij heeft mij uitgekozen gelukkig, daar ben ik harstikke blij om, want als ik naar buiten ga gaat ie in de keuken op de kraan zitten krijsen dat ik terug moet komen. Het is echt een lieverd, maar ik vind het gek dat hij als hij eruit mag op een vaste tijd dat hij meteen naar de computer vliegt. Hij is nu in de rui, en we moesten ook nog een paar weken geleden naar de dierenarts met hem, want hij had heel veel bloed bij zijn veren zitten want wij wisten niet dat hij in de rui was. Gelukkig was het niks ernstigs. We geven hem nu ook krachtvoer en extra vitamine, en ook extra aandacht, maar dat vindt hij helemaal niet erg. Hij vindt het zelfs leuk. Maar we weten nog steeds niet of het nou een mannetje of een vrouwtje is, maar het maakt ons niets uit, want het gaat erom dat ie gezond is, toch?
|
| Met de hand grootgebracht | 30 augustus 2007
Francien |  Wij hebben agaporniden. De ouders hebben eerst één nest groot gebracht. De jongen waren groot, en de ouders hadden nog een nestje met twee kleine jonkies erin, ze waren al 3 a 4 weken oud. De ouders keken niet meer om naar hun eigen kinderen. Ze zijn op een manier uit hun nestblok er uit gegooid, helemaal kaal geplukt. Ze zaten gestresst op de bodem van de voliere in een hoekje. De ouders gaven ook geen voer meer aan de kleintjes. Ik heb de kleintjes bij de moeder weg gehaald en ik heb zelf de taak overgenomen. Ik heb ze zelf verder de voeding gegeven die zie moesten hebben, ja, pap 3 maal daags en dat is echt een karwei geweest. De beestje zagen er op dat moment niet uit, ze hadden geen kracht meer, ze waren goed ziek geweest de eerste paar dagen het zag er niet uit. Ik heb met alle liefde hen verzorgd, wat ik ook kon doen, de ene agapornis is helaas in mijn eigen handen overleden. Dat vond ik heel erg, zo'n klein beestje, ik zag gewoon dat hij heel veel pijn had aan zijn eigen lichaampje. Ik had zoveel medelijden en ik had zo veel pijn in mezelf ik dacht dit komt nooit meer goed, hij of zij wou ook niet meer eten en drinken, ik heb wel eerst overwogen en toch eerst heel goed na zitten denken wat ik zou gaan doen, ik heb zelf een besluit genomen ik heb dat beestjes gewoon op natuurlijke manier rustig in laten slapen. Ja, het kon gewoon niet anders ik heb dat beestje gewoon zijn eigen gang laten gaan tot dat hij of zij de laaste adem uitblaasde. Maar die andere agapornis die heeft het echt gered, ik heb hem of haar moeten dwingen met eten te geven en heel veel aandacht geven en heel veel verzorging geven. Ja dit vogeltje is heel tam, ik kan er nu van alles mee gaan doen. Hij of zij weet nu wie de moeder is, en dat ben ik. Ik wil iedereen aanraden als jullie op tijd de jongen uit het blok halen dan krijgen jullie ze veel eerder tam.
|
| De baas | 17 augustus 2007
Rozemarijne | Mijn agapornis heet Lulu (Loeloe). Ze is heel lief en ik heb haar bijna een maand. Lulu beet ook eerst en het ging steeds harder, het werd een soort gevecht, als ik bang mijn hant terug trok had zij gewonnen, maar als ik haar snavel beet hield of een tik op haar kop of snavel gaf had ik gewonnen. Als jou agapornis je bijt, laat dan zien dat jij de baas bent (schreeuwen en schelden heeft geen zin). Als je op vakantie gaat neem je agapornis mee! heb ik ook gedaan. Laat haar alleen los in de tent anders is ze binnen no time weg. Nu heb ik het heel goed met Lulu. Heel veel succes iedereen.
|
| Agapornissen en forpussen | 5 juli 2007
Petra | Hallo allemaal, ik zit met een probleem. Sinds een maand heb ik een koppel forpussen en sinds twee dagen heb ik een koppel agapornissen. Ik heb ze bij elkaar gezet, de forpussen waren in het begin erg agressief en na een uur accepteerden ze elkaar, maar ik zit nu met een probleem de agapornissen zitten steeds te jagen op de forpussen, het is geen vechten wat ze doen maar vliegen steeds op hen af als ze bewegen. Ik had informatie ingewonnen of ze bij elkaar konden en dat was ook zo maar nu vind ik het wel zielig voor de forpussen dat ze weinig rust hebben. Wie kan mij helpen wat ik het beste kan doen, ze weer uit elkaar halen of nog meer geduld hebben? Ik ben bang dat de forpussen erg gestresst raken wat ik ook niet leuk zou vinden. Wie kan mij tips geven?
|
| Agressief na ei | 4 juli 2007
| Wij hebben ook een agapornis, ze was ongeveer 4 maanden toen we hem kregen en al vrij tam. Timmie is nu ongeveer een jaar en we dachten dat het een hij was omdat ie zo dominant is, maar wel heel lief. Voor mij echt een leuk gezelschapsdier, we knuffelen veel. Nu komt het: sinds ongeveer een week is Timmy niet te genieten, hij bijt, valt me aan . Wat is er aan de hand. Een vriendin was gisteren bij mij op visite en ze zei dat er misschien te veel speelgoed in de kooi lag. Dus ik maak de kooi open om er wat uit te halen, nou dat hebben we geweten, eerst vloog ie naar mijn oor en beet erin liet niet meer los. Ik heb Timmy letterljik van mijn oor af moeten slaan toen had ie mijn andere oor te pakken. Ik moest de snavel open breken, ik had de schrik en de pijn goed te pakken. We hebben hem met een handschoen gevangen en toen kwamen we erachter dat er een ei in de kooi lag, vers. Toen snapten wij wat er dus aan de hand was. Al die tijd was iedereen er van overtuigd dat het een mannetje was (dus niet). We hebben er achteraf wel om gelachen, ik heb nu op advies van een vogelkenner een broedhokje in de kooi gezet en het eitje erin gelegd en ook wilgentakjes in de kooi gelegd om er een nestje van te maken want er komen nog meer eitjes. Het advies was om Timmie ongeveer 3 weken te laten broeden en ze daarna weg te halen. Ze zijn niet bevrucht en ze kan zich dood broeden. Ik hoop dat dit advies juist is, want wij willen ons vogeltje niet meer missen en we hopen dat (haar humeur) naar verloop van tyd weer normaal wordt. Deze vogel heet lutino en schijnt niet zoveel voor te komen.
|
| kooi verdedigen | 19 juni 2007
Emily van Bommel | Ik heb sinds 3 maanden een agapornis gekregen, hij heet Puk en ik vindt hem echt heel leuk, maar als je bij zijn kooi komt lijkt het wel of hij die wil verdedigen. Eerst kon je nog wel met je vinger in de kooi, maar nu echt niet meer. Zodra je iets in de kooi hangt van eten valt hij erop aan en gooit het op de grond. Hoe komt dit en wat kan ik er aan doen?? Hij loopt en vliegt rond, heeft het erg naar zijn zin, maar ja die kooi he!!!!
|
| Aandacht | 15 juni 2007
Miranda |  Wij hebben een agapornis personata genaamt Gonzo. Hij is nu anderhalf jaar oud en echt een schatje! Wij hebben hem gekregen met 6 weken en hebben hem nog met de hand gevoerd. Hierdoor hebben we ook echt een band met hem gekregen. Vliegen kom hij ook nog niet. Het was erg leuk om hem te zien leren vliegen. Iedere dag weer een beetje verder.
Gonzo is uitgegroeid tot een levendige aga. Hij kan echt heel goed alleen spelen en daarom hebben wij ook besloten dat er geen 2de komt. Overdag speelt hij druk in zijn kooi. Kurk is zijn favoriet. We moeten heel wat wijn drinken om aan zijn kurk vraag te kunnen voldoen. Kurk wordt volledig onderhanden genomen, wat als resultaat 2 kleine balletjes oplevert. Vaak nog van dezelfde grootte!! Wanneer we thuis zijn mag hij uit zijn kooi. Achter heeft hij veel speeltjes liggen die vervolgens overal mee heen gesleept worden. Tassen zijn voor meneer niet veilig. Hier neemt hij graag speeltjes mee naar toe en gaat er dan in zitten. Geel is echt zijn kleur. Alles wat geel is krijgt voer van onze kleine. Heel grappig om te zien.
Ik wou altijd graag een vogel hebben, en per toeval is het een aga geworden. Ik had nooit gedacht dat het zo leuk zou zijn om een aga in huis te hebben. Je moet er wel veel aandacht en tijd in steken. Die van ons is heel lief, maar dat komt ook omdat hij veel aandacht krijgt. Iedere dag komt de kleine even knuffels en kusjes scoren. Daarnaast vind hij het heerlijk als je tegen hem kletst. Op zijn manier heeft hij ook hele verhalen te vertellen. Dan begint hij te knarsen als jij wat tegen hem vertelt.
Waar Gonzo echt een hekel aan heeft is badderen! Met een beetje mazzel gaat hij eens in de 2 weken in bad. Maar dan is het ook erin en er weer uit. Ik heb al van alles gedaan om het aantrekkelijker te maken, maar geen succes. Douchen is gewoon niet zijn ding.
Voor een ieder die misschien een aga wil aanschaffen, het zijn geweldige huisdieren, maar ze hebben echt veel aandacht nodig. Iedere dag weer. Dit is weleens lastig, maar je krijgt er ook een hoop voor terug.
|
| Bijten (IV) | 11 juni 2007
| Mijn dwergpapagaai Mac heb ik nu bijna twee jaar. Ik kreeg haar met 7 weken, ze is tam en super nieuwsgierig. Alles wil ze weten. Schreeuwen kan ze als de beste, vooral als ze uit haar kooi wil.
Mijn vraag is, de laatste tijd bijt ze aan alles om haar heen: post, boekjes, planten, van alles en ik vraag me af waar dit gedrag ineens vandaan komt. Ik werk 4 dagen dus ze zit 4 dagen een aantal uur alleen maar dat is ze wel gewend in die twee jaar. Zodra ik thuis ben gaat de kooi open en is ze vrij, als ik wakker word haal ik haar eruit. Ze is m'n alles en ik ben gek op haar. Ik wil alleen weten waarom ze nu zo bijt en wat ik er aan kan doen kan iemand mij helpen?
|
| Rijen | 8 juni 2007
Belinda |  Wij hebben een aga van twee jaar oud, genaamd Birdy. Wij hebben hem gekocht bij een kweekster die hem met de hand heeft gevoerd totdat hij zelfstandig kon eten. Slapen doet hij in een houten kistje en als wij s'morgens opstaan dan halen we hem eruit, dan gaat hij zich lekker uitrekken en gaat poepen boven de wasbak. Birdy is een ontzettend lieve en tamme vogel die heel veel knuffelt en geknuffeld wil worden. Iedere ochtend als mijn man gaat werken kust hij mij gedag en opeens maakte hij dat kusgeluid ook als we weg gaan of binnen komen. Het enige wat bij mij vragen oproept is zijn gedrag de laatste tijd. Hij is helemaal geobsedeerd van een plastic muntje en zit daar de hele tijd bij en voert het, soms zit hij ernaast op een ander speeltje te "rijen". Ik vraag me nu af of dit wel gezond is omdat hij dit vlg. mij ziet als een partner. Moet ik dit verwijderen uit de kooi of houdt dit vanzelf op? Hij krijgt echt aandacht genoeg. Ik denk wel eens dat dit heel vermoeiend voor hem is. Verder kan ik alleen maar zeggen, geweldig zo'n aga, een heel lief, slim en gezellig beestje.
|
- - Home
- Contact - -
|
