header

Gedrag van huisdieren: de agapornis

Agaporniden zijn afkomstig uit Afrika. Zoals de meeste papegaaiachtigen kunnen ze zich in gevangenschap sterk aan hun verzorgers hechten. Ook met elkaar brengen ze graag tijd door. Agapornissen hebben regelmatig onderlinge ruzietjes, maar zijn ook constant aan het knuffelen, waarbij ze elkaars veren poetsen en elkaar voeren. Niet voor niets worden ze in het Engels 'lovebirds' en in het Frans 'inseparables' (onafscheidelijken) genoemd.


Hieronder kun je meer lezen over het gedrag van de agapornis als huisdier, zoals verteld door andere bezoekers. Onderaan de pagina vind je een formulier om je eigen verhaal toe te voegen.

Ingestuurde verhalen van 23 november 2008 tot 17 september 2010.
klik hier voor de laatst ingestuurde verhalen
Verlamd
17 september 2010

Ik heb een aantal maanden terug een jonge bonte Roseicolli agapornis aangeschaft bij een kweker, mijn doel was om een koppeltje te vormen met mijn agapornis die ik had 3 kwart jaar had. Omdat de agapornis nog maar een paar weekjes oud was moest ik het beestje nog met de hand voeren. in het begin ging het erg goed, totdat "freekje" in eens zwarte ontlasting kreeg. Ik had hier vaker over gelezen en dat is een slecht teken! Ik hield het in de gaten en soms had hij weer normale ontlasting. Het rare was dat ik gewoon goed wist hoe ik het vogeltje moest voeren en verzorgen i.v.m vorige ervaringen met mijn andere vogel. Op een gegeven moment bleek freekje in n keer aan n kant verlamt te worden. hij kon eerst al een beetje klimmen maar ook dat kon hij niet meer... het leek steeds slechter te gaan. Op een gegeven moment heb ik contact opgenomen met mijn kweker, Zij vertelde mij dat het waarschijnlijk ging om epilepsie. De meeste vogeltjes sterven hier dan ook aan. Erg jammer omdat dit een mooi exemplaar was. Toch heb ik alles op alles gezet om het vogeltje te kunnen redden. Uit eindelijk ben ik de volgende dag naar een vogel expert gegaan. Deze man staat bekend in onze regio om zijn grote vogel kennis en heeft een eigen praktijk voor dieren. Helaas vertelde hij mij dat hij niks kon doen en dat het vogeltje waarschijnlijk zou sterven. Tja en toch wou ik dit niet laten gebeuren. De volgende dag ging het nog slechter en hij kon alleen maar in een hoekje liggen met zijn vleugeltjes uit elkaar en zijn oogjes dicht, zo goed als dood. Ook had hij geen enkel gevoel meer in zijn pootje en zijn linker kant, hij kon er niks meer mee. Uiteindelijk kwam ik op een goed idee, Ik ben snel naar de dieren winkel gegaan en heb daar Vitamine druppel gehaald Merk Beaharp. Ik voerde freekje nog steeds met de hand, Zodoende voegde ik telkens elke dag de druppels toe aan zijn spuitje waarmee ik hem voerde. Tot mijn grote verbazing knapte freekje langzaam op. Elke dag kneep ik iets in zijn pootje en uit eindelijk begon hij zachte piepjes te geven. Een goed teken want hij kreeg er weer gevoel in. Op een gegeven moment dacht ik zelfs te zien dat hij een teentje bewoog. Uit eindelijk kwam zijn gevoel helemaal terug, en hij begon zijn pootje weer te bewegen. Het enigste waar ik me nog zorgen over maakte is dat zijn pootje helemaal scheef stond omdat hij helemaal verlamd was geweest. Nu ben ik een aantal weken verder. Freek is helemaal gezond. Wel was het even spannend om de vogels bij elkaar in te doen. Ik heb de gehele kooi leeg gehaald van de vogel die ik al had, en geheel nieuw ingericht. Zodoende was het voor allebei de vogels een nieuwe omgeving. Zodoende moesten ze allebei wennen en verdedigde de agapornis die ik al had niet zijn omgeving want ook hij moest wennen wat hij herkende zijn kooi niet terug. Daarna heb ik de vogels maar bij elkaar ingezet. In het begin werd het mij al snel duidelijk wie de baas was, toch na wat gepik ging het steeds beter. Uiteindelijk sliepen ze heerlijk tegen elkaar in de kooi. En heeft ntje eitjes gelegd. Ik ben erg blij dat ik op eigen initiatief de vitamine druppels heb gehaald. Zodoende heeft mijn vogel het overleefd en is hij weer spring levend en kern gezond! Ook zijn de saampjes erg gelukkig met elkaar!

tam maken
14 september 2010

Marjolein
Wij hebben sinds 4 weken een agapornis, ik heb er een vraag over ik wil hem tam maken, alleen zodra ik mijn hand in de kooi doe vliegt hij heel hard weg ( vleugels zijn gekortwiekt) in het begin lazen we haal hem veel uit de kooi en later dat je dat niet moet doen ik ben ook in de dierenwinkel gaan vragen omdat hij zo bang is wat te doen die zeggen ga met je hand in de kooi zitten en beweeg zo min mogelijk, alleen word hij helemaal panisch als ik eenmaal na 10 min nog steeds stil zit word hij ook rustig maar komt echt niet naar me toe ik vind het erg jammer, maar heeft iemand een tip?

Mee onder de douche
11 juli 2010

Margot
Ik heb een agapornis genaamt Prince Peachy (afgekort als PP). Toen ik hem kocht in Rijswijk (4animals) was hij binnen een uur tam. Hij is erg eigenwijs en zij hobbys zijn: Spullen van de tafel af gooien, boeken kapot knabbelen en aan je oor knabbelen. Je kan echt alles met hem doen aaien, spelen, onder de douche gaan (ja, het klinkt gek maar hij vind het grandioos), slapen, noem maar op. Een keer is hij weg gevlogen. Ik rende naar die boom en zag hem zitten op een tak waar ik net niet bij kon. Na een half uurtje zat op eens PP weer op mijn schouder. Het is het allerleukste beestje OOIT. Nog een leuk kunstje leer hem kussen. Stop een zaadje in je mond en hij pikt het er vaak uit. na een tijdje probeert je het maar dan zonder zaatje. Hij is dat dan gewend en geeft een kusje.
ps over bijten gesproken!
Je kan hem het beste in een donkere kamer zetten. Dat helpt echt fantastisch! papegaaien hebben maar een beetje energie vergeleken met ons. Een uurtje spelen is ook dan een hele opgave. Als papegaaien gaan bijten of pesten zijn ze vaak moe en willen ze slapen. Haal ze naar 2 uurtjes er weer uit en ze zijn weer hergeboren. Ik laat mijn papegaai ook vanaf 6 uur s'avonds tot 8 uur s'ochtens slapen.

Zindelijk
22 juni 2010

Ik heb 7 jaar een Agapornis rose collie gehad. Zijn naam was pino. helaas is hij sinds een week niet meer. we hebben jaren lang plezier aan hem beleefd en we beschouwden hem als ons kind. Was nooit ziek en was super tam. We hadden hem zelfs zindelijk gekregen. als hij op de schouder of op de arm zat en hij moest poepen pikte hij heel zachtjes aan je vinger en dan zetten wij hem op de rand van zijn deurtje ,daarna draaide hij zijn achterwerk naar binnen en liet een poepje in de kooi. als hij een keer stout was dan tikte ik hem zachtjes op zijn snavel en als ik dan hem terug in de kooi deed ging hij heel schuldbewust met zijn snavel aan de kooi hangen. alleen de laatste tijd vertoonde hij raar gedrag. Was van zijn stokje gevallen en was daarna heel onzeker geworden. Hij snoepte nooit en at inneens een stukje koek. Gaf aan dat hij wilde wassen door naar het aanrecht te vliegen en heeft zijn eigen zo nat gemaakt dat hij droop. normaal maakte hij zich maar net nat. Wij zetten hem toen terug in de kooi maar toen viel hij weer van zijn stokje. Hebben hem er toen uitgehaald en op ons hand gezet maar sprong er ineens af waardoor hij op de grond viel. Daarna kermde hj het uit en is toen overleden. Weet misschien iemand wat hij mankeerde? Zijn voeding was goed en af en toe een keer zonnepitten erdoor. En ook trosgierst op zijn tijd en drupeltjes voor de rui en grit.

Mee naar buiten
8 juni 2010

Ik had eerst 1 jonge agapornis die nog niet kon vliegen. In het begin heel bang, maar ik hield het vaak vast. Hij/ zij werd zo tam dat je er gewoon mee naar buiten kon. Toen de agapornis kon vliegen nam ik m een keer naar buiten. Hij/ zijn vloog naar een boom en bleef 10 min zitten. Na veelvuldig roepen van mij, hoorde het eindelijk mij en landde op mijn hand om vervolgens op mijn schouder te gaan zitten. Omdat deze agapornis steeds uit de kooi wilde, heb ik er een andere bij gehaald. Was natuurlijk erge ruzie tussen de twee. Inmiddels spelen ze met, voeren ze aan en vliegen ze met elkaar! De nieuwe agapornis is nog niet tam, maar wel minder bang. In het begin haalde ik de nieuwe met handschoenen uit de kooi en hij/ zij beet heel hard. Maar omdat het zag dat ik toch niet los liet, heeft hij/ zij nooit meer gebeten, dus nu pak ik de nieuwe vogel zonder handschoenen uit de kooi. De nieuwe gaat nog steeds niet op mijn hand, terwijl de andere dat graag doet en zelfs laat aaien langs het koppie. Alleen wordt de eerste wel jaloers als ik de nieuwe vasthoudt en probeert het dan aan te vallen. Maar als de eerste agapornis vervelend gedrag vertoont, gaat het gewoon de kooi in en negeer ik hem/haar een kwartiertje of zo. Dat helpt, hij/zij is liever geworden. Ik geloof dat elke vogel die niet speciaal iets naars meemaakt, tam te maken is. Dus ik blijf het proberen bij de nieuwe.

Pech
30 april 2010

Mijn agapornis heet Pukkie of zeg maar heette. Het was echt een schat van een vogel, hij beet niet teminste mij toch. Hij zat altijd zo zielig voor zich uit te staren ookal had hij of zij een vriendje Fanny. Ze speelde altijd samen maar op een dag vroeg ik aan mijn papa of we zo n grote voliere gingen kopen dat ze daar in konden spelen! Toen zagen we ergens buiten een voliere staan voor maar een paar euro s en hebben die gekocht. Een paar weken later in de zomer liepen ze altijd over het gras te huppen. Toen was het wel genoeg geweest vond mijn broer en zette ze in de voliere maar hij had niet door dat hij het poortje had openlatenstaan. ONze buurman heeft heel veel katten zwerfkatten.Die zwierven ergens rond. Een zo n kat was door het poortje in de kooi geklommen en de rest raden jullie al denk ik.
Die dag daarna ging ik ze vers voer geven en daar lagen allemaal hoopjes veren. Ik rende naar de grote kooi en ik zag Fanny heel angstig zitten kwekken. Ik schrok en ik heb heel de kooi overhoopgehaalt maar geen Pukkie!
IK was helemaal in paniek! Hij was opgegeten! Mijn broertje was ontroostbaar en later hebben we een nieuwe gekocht. Tweety het is een schat maar ze is heeeel bang. Gelukkig gaat alles nu goed met Fanny en is Pukkie helemaal vergeten! Ik heb nog een vogel gehad hij hete Pietje dat was echt een schat. ik was ff in de keuken en die vogel ging mij zoeken... Hij sprong op de computerkruk en later kwam papa aan hij ging rustig en langzaam zitten... en hij zat op Pietje!!! Mijn papa weegt over de 100 dus ...hij leefde nog en hij had zijn poot gebroken! later zat die poot in het gips! Hij heeft het jammergenoeg niet overleeft!!!
We hadden nog een vogel Koeky het was een meisje. het heeft zeker 30 eieren gelegd samen met Pietje.
Maar ze heeft zich doodgebroed ze deed niks anders!!>>
We hadden nog een vogeltje Moosje die was helemaal gehecht aan papa.
Hij ging naar de kapper met moosje op zijn schouder! Hij is weggevlogen! Hij kwam helemaal in paniek aan "MOosje is weg!! Moosje is weg!" Wij waren moosje alaan t zoeken maar we vonden niks.
IK was boos op papa wie gaat er nou met een vogel naar de kapper die 2 honden heeft! Gelukkig vonden we hem haar terug. maar ondertussen hadden we Pietje al.
IK was toen zo trots dat we Pietje hadden dat ik met hem naar de kapper ging dat is een vriendin van mama. Joek de hond van haar had hem haar bijna opgegeten!!! Toen we moosje weer terugkregen ging ik piano spelen!! mijn mama is pianist maar goed moosje hield van de piano dus die zat op de piano, Ik was fur Elise aan het spelen en toen viel die vogel van de piano!!! Ik gilde heel het huis bijelkaar!! ER kwam bloed uit die snavel en binnen de minuut was hij dood...rrrr dat was echt eng maar goed ... Nu hebben we nog 2 vogeltjes echte schatjes ze heten Tweety en Fanny hopenlijk leven ze heeeeeel lang en niet zo kort als de andere... en sterven ze vredig maar niet zo als Moosje,Pietje,Koeky en Pukkie.
Groetjes mij een pechhebber met de vogels :P (13 jaar)

Kippetje rijden
2 maart 2010

Marga Lieverse
Bij vrienden van ons was een agapornis aankomen vliegen. Wij hebben buiten in de tuin een grote kooi, waar 3 kippen en een tortelduif in huizen. Wij hebben de agapronis erbij gedaan en deze heeft meteen gezelschap gezocht bij de grootste kip. Hij poetste hem en zat de hele dag op zijn rug. De kip vond het niet erg en de agapornis mocht de hele dag meeliften. Ook sliepen ze samen op stok. Sinds oktober hebben wij een tweede agapornis erbij gekregen. Zij hebben elkaar meteen opgezocht en zijn nu heel hecht met elkaar. Hebben een hol gebouwd en er liggen regelmatig eieren in. Mijn vraag is: verjagen agapornissen hun jongen of kunnen we ze laten broeden en de jongen gewoon aanhouden?

Rijen
6 februari 2010

Yvonne
Hallo wij hebben aga. van 9maanden het is een echte doerak hij vindt mij het vrouwtje niet zo leuk maar het baasje en honden wel zun baasje is zun echte vriend over de honden is hij de baas en tegen mij zit hij altijd te mopperen als ik tegen hem praat dan gaat ie fel tegen mij in ook echt met zun hoofdje schudden dan lijkt het wel of dat ie ja aan het knikken is maar nu heb ik eigenlijk ook een vraag. hij doet de laatste tijd veel rijen tegen zun touw en als ie weer in zun kooi moet dan gaat ie op het deurtje zitten met zun vleugels wijd en zun kontje omhoog en nu is me opgevallen dat ie best een kaal en opgezet kontje heeft kan dit kwaad of is het van belang dat ik een bezoek ga brengen aan de vogelarts. want ondanks dat ie tegen mij doet mopperen zou ik hem niet kwijt willen ik hoop dat iemand mij er iets over kan vertellen want dit gedrag betekent.

Aparte kooi
22 januari 2010

Wij hebben (hadden) 2 jonge aga's van 6 maanden, Joepie en Koekie. Zaten altijd bij ons en gisteren per ongeluk op een gaan staan en dood was hij. Nekje gebroken. Heel erg zielig. Ze waren altijd samen, wel bijterig maar wilde desondanks toch bij ons zitten maar wel in oorlel, nek en hand bijten. Nu heb ik vandaag een nieuw vriendje gekocht omdat Koekie zijn maatje mist maar deze mag absoluut niet bij hem in de kooi. Bijten en aanvallen, heb Joepie nu in een andere kooi ernaast gezet. Hoe lang moet ik ze apart houden? Joepie is nu ongeveer 8 weken oud

Lawaai
16 januari 2010

Hoi, wij hebben sinds een aantal maanden 2 agapornissen in huis, gekocht bij een kweker en met de hand pap moeten voeren. We hebben ze Kaatje en Maartje genoemd. Maartje is een Ficherie en de andere een gewone. Waar we wat moeite mee hebben is dat ze zo ontzettend veel lawaai maken, mijn vrouw kan er niet meer tegen. Echt, het is niet te geloven en hoewel we er veel van houden, het is niet leuk meer. Ik kan en wil ze niet missen, ben een emotie-mens en heb moeite om er afstand van te doen. We moeten toch een oplossing vinden en ik vraag het maar aan jullie. Hoe kunnen we het gekrijs indammen. Ze hebben een voldoende grote kooi en allerlei speelgoed. helaas kan ik ze er niet te vaak uithalen omdat onze Teckel Fleurtje dit niet goedvind en ze wil vangen...Wie o WIE heeft de oplossing want ik wil ze zo graag houden...

Pestkoppen
11 januari 2010

Wij hebben een grote buitenvollierre van 2 bij 4 mtr met 2 grasparkietjes, 2 prachtrosella s,3 valkparkieten en nu nog maar 1 agapornis.We hadden er twee ,heel tam . Ze aten uit je hand kwamen altijd vrolijk naar je toe vliegen.Ze zijn zelfs uit de vorige volliere 2 keer ontsnapt met z,n tweeen en vlogen buiten rond het huis midde n in het bos. Het duurde even maar ze kwamen terug omdat mijn vriend ze riep.Al met al hele lieve slimme beestjes.Nu is 1 van het koppeltje dood gegaan , waaraan weten we niet wel waren de nageltjes van zijn tenen af en at ie haast niet meer.Toen ik keek lag hij dood in een hoekje en de andere agarponnis zat er beschermend omheen.Nu de andere alleen is zit ie de hele tijd te krijsen en de andere te roepen heel zielig.Wat nu te doen ,kan er een andere agaponnis bij in wordt het dan wel weer een koppeltje of moet ie alleen blijven verder.het is zo wel heel zielig .De andere vogelsmoeten er niets van weten want met z,n 2 en waren het wel echte pestkoppen. heeft er iemand advies voor ons???

tweede erbij?
26 november 2009

Mijn agopornis is ongeveer 8 jaar oud nu. In het begin was heel shuw en handtam is hij nooit geworden maar hij is overdags al sinds jaren uit zijn kooi en vliegt los in de kamer. Hij heeft zijn vaste plekke op een hoge kast in de keuken (andere plaatsen durfde hij niet te zitten) en tegen de avond gaat ie terug naar zn kooi om daar te slapen. Nu sinds een half jaar is ie ineens ontzettend brutaal geworden. Ik kan niets meer op het aanrecht laten staan qua glaswerk etc want hij gooit alles op de grond. Hij gaat net zo lang door totdat het stuk valt. Hij gaat nu overal naar toe in de huiskamer en poept dus ook overal. Sinds een tijdje mag hij in het weekend niet meer uit zijn kooi. Nu begint ie te bijten als ik het deurtje van zijn kooi dicht doe en ook probeert ie non-stop de spijltjes van zijn kooi door te bijten. De hele dag door klimt ie als een gek in de rondte in die kooi wat een vervelend geluid maakt. Ik weet niet meer hoe ik hem moet 'straffen' en hem moet laten ophouden.
speeltjes in de kooi laat ie links liggen (altijd al) of hij gaat er zodaninig herrie mee maken dat ik het zo zat ben en het eruit haal. Het is overduidelijk dat ie dus niet in zn kooi wil blijven. Hoe kan ik hem dit gedrag afleren? Ik doe nu steeds maar een doek over de kooi en dan houdt het op maar soms zit ie dan het hele weekend met een doek erover en dat vind ik ook weer zielig. Zou een tweede agapornis erbij een optie zijn of is ie daarvoor te lang alleen geweest?

bang
2 september 2009

Hallo,
ik heb sinds kort een agapornis Fischeri gekocht in een dierenwinkel dicht bij ons in de buurt. ik had voorheen altijd al een agapornis (roseicollis) maar die is helaas op 14 jarige leeftijd overleden (epilepsie).
Het enige probleem is dat dit vogeltje in plaats van naar me hand hapt, keihard wegvliegt.. ik had al plannen bedacht om hem tam te maken als hij me telkens zou bijten maar dat doet hij dus niet.
Wat nu? heeft iemand tips? hij is nu al twee weken in zijn kooi en haal m er elke dag uit en geef hem veel aandacht.\ alleen het vangen is echt heel moeilijk omdat hij er bang voor is.
Alvast bedankt voor de hulp.

geen koppeltje
14 augustus 2009

Dixi heb ik als baby vogeltje bij een hobby kweker gekocht en nog 3 weken met de hand pap gevoerd. Ik weet niet hoe oud hij was toen ik heb kreeg; ik schat een week of 6. Hij heeft zijn naam te danken aan de eerste actie die hij op mijn hand deed; poepen! En de naam was bepaald... Dixi woont nu al weer 3 jaar bij ons en is een echt gezinslid geworden. Dixi is handtam, houdt van douchen, kroelen, papier versnipperen en rode knopjes. Hij stal regelmatig de rode muispointer van mijn oude laptop! Sinds kort heeft Dixi een vriendje er bij; althans vriendje is een ruim begrip. Dixi moet niks van de andere aga, genaamd Smokey, hebben. Smokey vliegt voortdurend Dixi achterna en leert veel van hem. Smokey hebben we in huis genomen, omdat zij bij de vorige eigenaar erg angstig was en eigenlijk een beetje wegkwijnde. Smokey woont nu alweer drie maanden bij ons en is helemaal opgefleurd. Zij overwint haar angsten stap voor stap, vliegt weer los, maakt contact met ons en de honden en doet alles na wat Dixi doet. Maar een koppeltje zal het denk ik niet worden, erg jammer vind ik dat. Dixi laat haar niet toe in zijn kooi. Ze slapen allebei in hun eigen kooi in een pluchen hangmat. Die zachte warme hangmat is eigenlijk voor hamsters maar onze aga's kunnen niet meer zonder.

Veren plukken (IV)
2 juni 2009

Ik heb ook een agapornis roccie, die vanaf dat hij verhuisd is zijn nekje en pootjes plukt. Ik ben al bij verschillende dierenartsen geweest, heeft al verschillende kuurtjes gehad maar niets helpt.Heb ook geprobeerd zijn voeding aan te passen, maar op dit moment weet ik het echt niet meer.Door verveling kan het niet komen want hij heeft een grote kooi met veel speeltjes en komt er iedere dag uit. Kan het zijn dat het net zo iets is als nagelbijten bij mensen, dat hij het gewoon niet kan laten?
Ik hoop dat iemand weet wat het probleem is!

Eitjes
3 mei 2009

Nancy
Ik heb al dertien jaar een agapornis,verleden jaar hebben we daar een jonkie bijgedaan een blauwe en dat klikte meteen. Niet te denken dat ze ook nog een koppeltje zouden worden nou dat is dus wel gebeurd.
5 april j.l. had de blauwe een eitje gelegd en daarna om de dag 1 tot vier stuks. Ze gaan samen heel veel het nestblok in maar ook zit de pop constant alleen te broeden. Tot nu toe is er nog niets uitgekomen, als ik een eitje tegen het licht houd heeft het een roodachtige gloed, nu weet ik niet wat ik moet doen, kan er nog iets uit komen of moet ik de eitjes weg halen?? Ze zijn er beiden nog best mee bezig. Voor de rest is het alleen maar genieten van deze twee, wat een genot om daar naar te kijken en hoe lief ze zijn voor elkaar. Maar graag wat tips van kenners, Wat moet ik hiermee doen.
[Redactie: Eitjes hebben normaalgesproken ruim drie weken nodig om uit te komen. Een veel voorkomend probleem is uitdroging, het kan helpen om regelmatig verse wilgentakken te geven.]

Dieet
18 februari 2009

Stephanie
Wij hebben een agapornis rosseicollis, zijn naam is Monster. Hij doet deze naam behoorlijk eer aan! Goede eetlust, weinig vliegen (dit omdat wij hem gekortwiekt hebben) en erg speels, lawaaierig op zijn tijd en DOL op snoepen. Het is en kleine boef, maar echt mijn kindje. Trekt erg naar vrouwtje toe, baasje is minder belangrijk voor hem, en toch ook best de boosdoener van veel. Dit omdat baasje medicijnen geeft wanneer nodig, op zijn donder geeft als hij stout is, nageltjes knipt en het vleugeltje knipt. Heb er totaal geen problemen mee, want Monster is zoals eerder verteld echt mijn kindje.

Nu is het punt, hij begint aardig vet te worden. Plantjes knabbelen doet hij graag, stilzitten op zijn dikke reet ook, en knuffelen doet hij als de beste, evenals hele lieve kusjes geven. We hebben onze Monster samen met onze valkparkiet Kleine zitten, maar wat voor dieet gaan we hier nu weer eens toepassen?! Trosgierst hebben we sowieso even afgeschaft, want één flinke staaf voor Monster alleen is weg in 2 uurtjes, HELEMAAL compleet leeggeknabbeld, met alleen de velletjes nog over.

Als die lieve schat van ons er niet meer is... Komt er nooit weer een ander voor in de plaats, want met onze Monster hebben we echt geluk gehad. En hij is nog eens een clown ook. Tips over dieten zijn welkom, dus hieronder zal ik mijn e-mailadres achterlaten. Dat is XXX_stephje_XXX@hotmail.com

16 jaar oud
3 februari 2009

Raymond
Vorige week 24 januari overleed CoCo (09-1992 / 01-2009). Ik kreeg heb toen hij een paar weken oud was en hij is 16 jaar geworden. Hij ging altijd douchen bij de keukenkraan, n keer zelfs tikte hij tegen de koude kraan knop...zo van.. die open, ikke douche. Na het douche was hij altijd erg lui. Dan liep hij op en neer over het aanrecht blad en mekkeren. Dan moest ik hem ophalen en naar de kooi brengen. Hij zat altijd bij me. In mijn hand, op me schouders, hij at mee. Hij begon aan z'n veertjes te plukken en op advies van de dierenarts hebben we extra speeltjes gekocht, grotere kooi (mocht hij helaas niet meer meemaken) en eivoer. We kregen een zalfje en daarmee genas zijn vleugel goed. Hij knapte ook erg op. Begon weer geluid te maken als ik thuis kwam. Helaas kreeg hij een aantal attacks, waardoor zijn kopje scheef ging staan en hij heel ongecontroleerd met zijn vleugels begon te slaan, verkrampte, slap werd en kermde van de pijn. Hij is uiteindelijk in mijn hand gestorven (terwijl ik z'n koppie kriebelde, wat hij heerlijk vond).

Veel aandacht
20 januari 2009

G Peperkamp
Nadat onze Mechelse herder na 16 jaar dood ging, wilde onze zoon (20) een vogel om het verdriet te verwerken. Zijn a.s. schoonvader kweekte parkieten en agapornissen en daar mocht hij een leuke vogel uitkiezen. Het werd een groene agapornis met een rood kopje en het bleek een vrouwtje te zijn. Onze zoon Jeroen noemde de vogel Smokey. Omdat de vogel nog best heel jong was, bleek het tam maken niet zo moeilijk. Heel vaak haalde onze Jeroen de vogel uit de kooi om er mee te spelen. Wat mij echter wel opviel aan Smokey was, dat zij niet zo graag deed vliegen. Een rondje door de kamer en Smokey zat flink te hijgen. Het liefst zat ze op een stokje zich lekker dik te maken. We hebben haar ongeveer een jaar gehad, toen ze plotseling na weer een vermoeiende vliegtocht op de grond fladderde en uiteindelijk in mijn handen dood ging. Na ons verdriet te hebben verwerkt, kwam er weer een nieuwe Agapornis. Net 4 weken oud, helemaal groen met een zwarte snavel. De kleuren moeten nog doorbreken verzekerde de schoonvader van onze Jeroen. De nieuwe naam van de vogel werd Pollie. We hebben haar nu al weer 4 jaar en zij heeft een geweldig uithoudingsvermogen om te vliegen. Elke dag mag zij er dan ook uit. Regelmatig wipt ze op de stok op en neer voor het deurtje van de kooi en daagt ons uit of ze er weer uit mag. Pollie vind het geweldig om kranten en reclame folders te versnipperen en steekt soms wel meer dan tien strippen papier tussen haar veren om uiteindelijk naar haar ge-improviseerde nestje te vliegen. We moeten haar wel in de gaten houden, dat ze geen belangrijke papieren versnipperd, want dat verschil ziet ze niet. Zo heeft ze ook al eens een staatslot te grazen genomen. Verder vind ze het erg leuk om onder de kraan te spetteren in een straaltje water. Pollie vraagt veel aandacht, maar we krijgen er ook veel gezelligheid voor terug. Dat Pollie een vrouwtje is, dat weten we nu zeker, want ze heeft vorig jaar twee eitjes gelegd in haar kooi. Pollie heeft wel bijt gedrag, als je haar nestje benaderd, maar ze kan ook heel zacht aan je vingers knabbelen. Het lijkt dan net of ze onze vingertoppen beschouwt als haar jongen. Bij visite wil ze nog als eens krijsen om uitdrukkelijk mee te doen in de gesprekken. Dan doen we maar een doek over de kooi en is het binnen een minuut weer rustig. Toch zouden we haar niet willen missen, want ze trekt altijd weer de aandacht. Pollie forever.

Twee mannetjes
23 november 2008

Ik heb 2 agapornissen en ze zeiden dat het stelletje was, maar dat zijn ze denk ik niet, omdat eentje heel vaak op de andere rijdy maar die andere ook wel eens op die andere. Ze hebben ook een soort nest vorig jaar gemaakt maar geen eitjes niks. Ze zijn niet tam en snel bang voor mensen. Eentje is erg bazig tegen de andere en bijt hem vaak en wil hem altijd voeren met zijn snavel en die andere wil dat niet en vlucht en die andere probeert dan te bijten. Die bange vlucht vaak als de andere op hem rijdt. Ook heeft hij een klein beetje een kaal koppie maar er is niets aan te doen. Wat ik merk is dat die bazige soms heel psygisch kan doen zomaar uit het niets heel supersnel heen en weer fladderen en rondjes draaien weet iemand wat dat is? wat ik eraan kan doen?



Gebruik dit formulier om iets te vertellen over het gedrag van je eigen agapornis. In het bovenste veld moet je een geldig email adres invullen. Dit adres zal niet op de website vermeld worden.

E-mail adres:
Gedrag van je agapornis:
  Wil je een foto aan je verhaal toevoegen, stuur deze dan aan info@ethologie.nl

Bedankt voor je bijdrage!


- - Home - Contact - -