Gedrag van huisdieren: de agapornis
Agaporniden zijn afkomstig uit Afrika. Zoals de meeste papegaaiachtigen kunnen ze zich
in gevangenschap sterk aan hun verzorgers hechten. Ook met elkaar brengen ze graag tijd
door. Agapornissen hebben regelmatig onderlinge ruzietjes, maar zijn ook constant aan
het knuffelen, waarbij ze elkaars veren poetsen en elkaar voeren. Niet voor niets worden
ze in het Engels 'lovebirds' en in het Frans 'inseparables' (onafscheidelijken) genoemd.
Hieronder kun je meer lezen over het gedrag van de agapornis als huisdier, zoals verteld
door andere bezoekers. Onderaan de pagina vind je een formulier om je eigen verhaal
toe te voegen.
Ingestuurde verhalen van 14 maart 2006 tot 8 mei 2007.
klik hier voor de laatst ingestuurde verhalen
| ontstoken pootje? | 8 mei 2007
Annelies | We hebben sinds kort ons tweede nestje agapornissen (lutino). Jammer genoeg, gaat het dit keer niet zo goed als de eerste keer. We begonnen met 5 eitjes, waarvan er drie bevrucht waren. De twee onbevruchte eitjes hebben we bij de moeder weggehaald. De eerste twee eitjes zijn 3 weken geleden uitgekomen. Een week daarna kwam de derde uit. Maar het derde "kindje" is jammer genoeg doodgedrukt door de andere vogeltjes. Verschrikkelijk vonden we dat. Maar een jong wat een week later geboren wordt dan de anderen, heeft volgens de kenners niet echt een kans. Maar tot onze grote schrik is vorige week het oudste jong plotseling gestorven. We begrijpen er niks van. De vogeltjes zagen er gezond uit en de oogjes gingen al open. Hoe kan zo'n hummeltje dan toch ineens sterven?? Nu hebben we nog een hummeltje over. Ik heb hem/haar Puk genoemd. Maar vandaag zag ik ineens dat Puk een zwart rode poot heeft. Het lijkt wel alsof dat pootje ontstoken is en dat het aan het afsterven is ofzo. Weet iemand wat dit kan zijn? En zijn er eventueel mensen die hetzelfde meegemaakt hebben? Kan iemand me raad geven, want ik weet echt niet wat ik nu moet doen. Als ik hem bij zijn moeder weghaal, om bijvoorbeeld naar de dierenarts te gaan, dan ben ik bang dat ze hem niet meer accepteert. Het jong is nu ongeveer 3 weken. Help me, want ik ben echt machteloos. Ik vind het zo zielig voor dat hummeltje. En ik wil hem zo graag weer gezond zien, zodat ik hem aan Jobje (zijn hopelijk toekomstige huisgenote) kan voorstellen.
|
| tammer | 2 mei 2007
|  Ik heb sinds 2 weken een Fisheri Agapornis in de kleur kobalt blauw en luistert naar de naam Tommy. Hij is nu 7,5 weken oud en hij heeft mijn hart al gestolen. Als ik maar in de buurt kom bespringt hij me en wil hij bij me zijn. Hij krijgt nog 1 keer per dag pap. Hij is redelijk tam, maar bijt ook nog wel eens, maar dat kan ook door de honger komen en denkt hij dat vingers gegeten kunnen worden. Ben benieuwd of hij nog tammer wordt. Ook heb ik een grijze roodstaart maar die wil helaas niets van Tommy weten. Voordat ik Tommy kocht had ik een Bont Boertje Pitbull heette die. Pitbull is helaas weggevlogen en heb hem nooit meer gezien. En dat zal wel ook niet gebeuren ook. Misschien uiteindelijk maar goed, want nu bewoont Tommy zijn kooi......
|
| te vroeg uitgezet | 16 april 2007
Jan en Lydia | Mijn vriend heeft 2 volieres een grote en een kleine kooi. Met rozekoppies, zwart koppies, bruine koppies. We hebben 3 nesten gehad. De bruinkoppies hebben in januari gebroed 3 jonkies waarvan 2 te vroeg zijn uitgezet ( minimaal 2 weken na het uitvliegen pas apartzetten niet eerder) de derde was nog te redden! De andere koppels hebben ook een nestje. 1 van 5 jonkies en 1 van 3 jonkies. Erg lief!! en al erg aanhankelijk! wil ze niet met de hand opvoeden dat heeft als nadeel dat ze jouw als partner zien (eten opgeven, rampetampem je weet wel) Wodan is erg slim die zit in het andere hok met haar vriendin Tor. Tor kan niet vliegen, Wodan wel. Die is gewend aan handen en armen alleen is zij de laatste tijd gestrest. Tor is erg jaloers maar als wij hen apart zetten dan vinden ze dat niet leuk. We hebben al heel veel gelezen en ervaren met deze vogels dus de volgende tips voor jullie:
- geef geen tikken aan de vogels (als ze straf hebben verdiend) op het kopje of snavel dat is extreem gevoelig en ze kunnen je gaan haten
- hang takken in de kooi, en belletjes en bijt ringen tegen verveling
- laat n vogel niet over de kop gaan met als gevolg een angstige zenuwpees als vogel
- vogel kopen? wel geringde vogel voor de garantie dat de vogel gezond is.
meer weten mail me maar liefs Jan en Lydia
lydia_8577@hotmail.com
|
| Relaties | 10 april 2007
| Ik heb drie agapornissen: Kiki, Snoopy en Chico. Kiki en Chico zijn vrouwen en Snoopy is de man. Eerst had ik Kiki gekocht heel jong, waarbij ik haar met de hand moest opvoeden. Zij was toen nog heel lief. Daarna had ik Snoopy gekocht zodat Kiki een kameraadje kon krijgen. Maar ze gingen niet goed samen. Ik zag toen hoe Kiki achter Snoopy aanrende en wou hem altijd bijten. Chico is al 5 jaar oud en was van mijn nicht, maar mijn nicht ging op Aruba wonen en dus liet mij met Chiko (met kooi). Gelukkig toen ik Snoopy samen met Chico in het kooi zette, was het liefde op eerste gezicht. Chiko en Snoopy zijn nog heel lieve beestjes. Maar Kiki bijt heel hard. Dit komt doordat zij onbevruchte eieren heeft gelegd en sindsdien is ze heel aggresief geworden, als je in de buurt van haar kooi komt. Ik laat haar wel soms uit haar kooi komen, en dan komt zij op mij zitten. Ik heb een kennis die heel veel agapornissen heeft, en daarom probeerde ik ook een mannetje te vinden voor haar, maar ze bijt iedereen die ik in haar kooi zet. Nu wil ik haar in een voliere zetten met meer vogels. Maar dat kan alleen zo worden wanneer ik een groter huis krijg. Dus dat moet nog even wachten. Toch hou ik van haar. Ook van de andere twee hou ik heel veel. Maar die zijn al een paar en naar mijn gevoel heel gelukkig met elkaar. Ze maken wel soms ruzie maar elk paar heeft wel eens ruzie met elkaar, hahah.
|
| Bijten (III) | 6 maart 2007
|  Ik heb een agapornis roseicollis en heet Mupku hij is geel met een rood masker. Hij is heel schattig maar word steeds agresiever wat moet ik doen????? in het begin toen ik hem kreeg was hij bang voor alles behalve mijn hand nu als ik in de buurt kom met mijn hand als hij uit de kooi is moet ik handschoenen aandoen want hij bijt dan aan een stuk door, hij kan ook enorm lief zijn:):) maar hoe krijg ik hem weer tam?? help me!
|
| Doodgepikt? (II) | 5 maart 2007
Rene |  We hadden hele mooie agapornissen, 1 zwartkop en 1 hele mooie rood hoofdje met rode snavel. De rode is aan komen vliegen en hebben deze toen gehouden, omdat hij al zo kaal was op zijn borst, en werd gezegt dat hij eenzaam was hebben we er 1-tje bij gekocht, deze was eerst heel lief en klein, later groot en erg dominant.
Na een paar jaar kwamen zelfs de eieren, niet dat deze belangerijk waren voor hun, ze keken er niet naar om. Kistje gemaakt, zo werd verteld dat ze het liefst broeden in het donker. Was erg gezellig in het kistje, waren er niet weg te slaan:-)
Vandaag 05-03-2007 was het rustig in de kooi, en de zwarte zat boven in...goed kijken waar is de rode gebleven ?, in het kistje daar was hij...........MAAR tot mijn grootste schrik was hij dood:-( kop kaal gepikt tot aan de nek met bloed plekken.
Nu weet ik zeker dat die zwarte dat gedaan heeft, maar de vraag is waarom???? Omdat de rode iets kleiner en misschien zwakker was??
De zwarte gaat nu weg....gelukkig. Vind het zo zielig voor de rode... Hij of zij?? is nu begraven in de tuin...
|
| Uitslapen | 2 maart 2007
Sandy | Ik had zelf nog nooit een vogel gehad. Mijn vriend kocht Micky toen we nog apart woonden. Hij was heel bang. Als hij maar dacht dat je richting kooi liep, begon hij al angstig door zijn kooi te schreeuwen en te fladderen. Naarmate de tijd verstreek was mijn vriend steeds vaker in mijn huis en Micky dus steeds vaker alleen. Hij begon helemaal weg te kwijnen. Het was zo zielig. We besloten dat Micky bij mij kwam wonen (hij wel en het baasje nog niet) en vanaf die tijd fleurde hij helemaal op. Omdat ik nog nooit een vogel had gehad ben ik informatie gaan verzamelen over hoe je met een agapornis om moet gaan. En met succes. Na een paar dagen kwam hij al naar me toe en we werden dikke vriendjes. Ik heb hem wel laten kortwieken. Ik weet dat de meningen daar erg over verdeeld zijn, maar bij Micky was het een groot succes. De eerste dag moest hij even wennen en begreep hij er niks van dat hij niet meer weg kon vliegen als ik hem wou vangen (in het begin gingen we altijd naar de badkamer als we hem wilden vangen, maar op den duur trapte hij daar ook niet meer in). Er is niks meer over van dat bange vogeltje van vroeger. We hebben hem nu anderhalf jaar en hij is echt een lid van hat gezin geworden. Hij komt bij me kroelen,geeft kusjes,gaat mee onder de douche en ook badderen in je handen, onder de kraan vindt hij geweldig. Hij is al die tijd wel heel bang voor vingers geweest,maar vorige week ging hij ineens in mijn handpalm zitten slapen. Ik wist niet dat een agapornis zo leuk kon zijn. Hij terroriseert de cavia en de hond, maar hij heeft ontzag voor het konijn, want daar waggelt hij de hele tijd achter aan als het hele spul los loopt. Vroeger begon hij al te krijsen als de zon op kwam, maar sinds hij een doek over zijn kooi heeft, slaapt ook Micky uit. Als ik de doek er af haal, rekt hij zich vaak eerst helemaal uit en zit hij te geeuwen, alsof hij wil zeggen: Is de nacht nu al weer om?? Kortom, het is een schatje. Hij hoort er helemaal bij en we kunnen niet meer zonder hem....
|
| Operatie | 26 februari 2007
M van Elswijk | Een maand geleden ging ik met mn dwergpapegaai Jimmy naar de dokter. Jimmy wordt dit jaar 13 jaar en had last van dr pootje. Ze trok steeds dr linkerpoot op en t pootje was ook dikker. Jicht.. zei de dokter, druppels moesten verlichting brengen, maar echt overgaan zou het niet.
Een maand later, eergisteren, zie ik dat Jimmy's pootje helemaal naar achter gevouwen is, t lijkt lam, hij bijt er aan, ik zie bloeduitstortingen van het bijten en ze heeft dr nek kaalgeplukt.. van pijn of stress...
dus vandaag weer naar de dokter; deze heeft n gezwel geconstateerd bovenaan het pootje in de lies... geen wonder dat ze pijn heeft
Ik heb Jimmy achtergelaten bij de dokter, ze wordt morgen geopereerd. Het is het enige wat we kunnen proberen. Het enige wat ik voor haar kan doen....
Ik kom vandaag thuis... geen getjilp als welkom, geen reactie op dr naam, n lege kooi... de operatie heeft slechts de helft kans, 50%. Ze is ook zon klein wezen
ik ben zo bang mn lieve vriendje te verliezen.. zo trouw, zo lief, zo positief en vol energie als ze me ziet, slapen op mn buik of naast mn hoofd.
Jimmy ik ga duimen, duimen, duimen, ik wil je niet kwijt!!!! Je bent mn trouwste vriend en je verdient dit niet!
|
| Bijten (II) | 7 december 2006
Anna | Ik heb een paar maanden geleden een Agapornis gekocht. We zijn echt dikke vriendjes. Maar wat bleek nou dat Kiwi af en toe behoorlijk slecht luisterde, soms is dat erg vervelend voor m'n vrienden. Met Sinterklaas kwamen allemaal vrienden ik had ze vertelt dat Kiwi erg lief was en niet echt beet alleen een beetje likt en af en toe knabbelt in de hoop dat je wat lekkers geeft. Kom ik thuis ( van het eten halen) bleek hij een vriendin gebeten te hebben, m'n vriendin zei dat het net niet bloedde. Ik hou er niet van om een tikje uit te moeten delen. Maar wat hij deed kon echt niet. Ik gaf hem een zacht tikje op de snavel en zette hem in de kooi. Hij was laaiend en moest en zou eruit, maar dat mocht niet hij moet leren dat het niet kan wat hij deed. Hij bleef schreeuwen om toch nog wat aandacht te krijgen. Ik moet zeggen dat sinds dat gebeurt is dat hij nu een stuk liever is en gewoon zonder problemen op m'n hand gaat zitten. Toen ik hem had gekocht kwam hij wel uit de kooi maar was echt bang voor m'n hand en wat ik raar vond dat hij niet bang was voor m'n arm. Uit eindelijk ben ik blij dat ik het heb gedaan, hij is erg veranderd.
|
| Zwarte uitwerpselen | 26 augustus 2006
Katinka | Ik heb 2 weken geleden een vogeltje gehaald (bij een kweker) van net 4 weken, de man had zo'n speciale methode om het geslacht te bepalen, voor 90%... ik nam een mannetje....
Helaas is hij binnen 1 week dood gegaan, het rare was ik voerde hem 3 tot 5 keer per dag en die krop die zat echt vol... Het was zo'n lief en aanhanelijk beestje, als ik pap klaarmaakte dan at tie gewoon van de lepel echt schattig Hij is dood maar ik weet de reden er niet van de laatste dag waren zijn uitwerpselen gewoon zwart???
Dat vond ik al raar maar ik wist niet wat ik moest doen, ik had hem de hele dag door vast want hij was zogezegd kaal geplukt door de warmte!! dus ik hem de hele dag door warm houden, ik had hem zeven dagen en was er echt heel erg aan gehecht geraakt!!! maar goed ik zette hem dus even terug want ja ik moet ook zorgen dat ik zelf wat eten binnen krijg, dus ik was een halfuurtje aan het koken, toen ik naar het vogeltje keek lag hij gewoon op z'n ruggetje :( ..... hij was de dag ervoor al niet echt lekker want hij lag die morgen al bijna dood in zijn kooi hij bewoog niet eens meer... ik heb gelijk z'n dekentje warm gemaakt en hem pap gegeven... hij is er uiteindelijk wel boven op gekomen (dacht ik) want hij was weer heel erg druk... volgende dag was tie gewoon dood!!!
Ik heb die man gebeld, en ik mocht een nieuwe komen halen, hij zei nog net niet dat het mijn schuld was maar uit zijn woorden kon ik opmaken dat het mijn schuld was ( leuk hoor om het er nog eens lekker ingewreven te krijgen als je je eigen al rot voelt, en schuldig voelt) maar iederen zei het dat ik heel erg goed geweest ben voor dat beestje want dat beestje wou heel de tijd bij me zijn ik hoefde me hand er alleen maar in te steken en hij sprong erop af en ging op me hand zitten (en dat binnen een week). Ja als net je maatje is overleden dan denk je niet gelijk aan een andere... maar ik vond het eigelijk heel erg leuk om een agapornis te hebben dus ik besloot om samen met me vriend de volgende dag naar die man terug te gaan....
Ik kocht weer een mannetje (uit hetzelfde nest) die was ook kaal op zijn ruggetje. De eerste dag moest ik er eerlijk gezegd niks van weten, maar hij leek sprekend op die andere en dacht van hij verdient het om een goed leventje te krijgen, dus gaf ik hem een kans, de eerste dagen was hij echt moeilijk met eten. Hij was 5 weken hij zou dan eigelijk al een beetje zelfstandig moeten eten maar dat deed hij dus niet!!! Ik moest hem echt dwingen met een pipetje!! Wat ik echt erg vond, ik doe niet graag dieren dwingen lijkt mij dat ze daar niet echt tam van worden maar goed ik heb dus toch aangedrongen het verliep heel moeizaam, die krop kwam goed vol en dacht dus dat het wel goed zou gaan.. qua gedrag leek hij op die andere want hij wou ook graag bij me zijn en sprong ook iedere keer op me hand!! ik deed testen of hij naar me toe wilde komen nou ik zette hem aan de andere kant van de kamer en ging ergens zitten en hij kwam zo lief op me afrennen dat was zo schattig!!! Nou als ik niet goed voor die beestjes was dan zouden ze niet graag naar me toe komen denk ik!!
Maar ik bleef die twijfel houden, dat hij toch dood zou kunnen gaan...
En mijn voorgevoel klopte!!! Ik had hem dagen lang van 's morgens vroeg tot s'avonds laat vast... ik moest even op internet zijn dus zette ik hem terug, mijn vriend was bezig met de afwas en hij keek in de kooi en zag dat het beestje heel raar stond, hij gaf geen kik... Dus ik gelijk die kooi open maken en hem eruit gehaald (hij had 5 uurtjes geleden gegeten!!!) Ik heb hem toen in een deken gewikkeld, en warm gehouden ,en proberen te voeden!!! het beestje was in shock, de ogen waren echt heel groot z'n vleugeltjes gingen heel raar fladderen, z'n bekje trok stuiptrekkingen en ja hoor het beestje ging toch dood na lang in shock te hebben gelegen!!! ik vond het zo rot nog steeds, ik wil die man bellen en ernaar toe gaan maar die man is op vakantie dus dat is dan weer lekker!!!!!
Voor mijn gevoel heb ik het niet verkeerd gedaan, ik heb hem heel veel aandacht gegeven, genoeg eten gegeven alles goed gedaan zoals die man mij vertelde (hij deed tenslotte 15 jaar agaporniden kweken...) ik heb al wel vaker jonge agapornisjes gevoed met pap en dat ging geweldig goed!! die leven allemaal nog!!! ( die waren niet van mij)
Het lijkt mij dat het niet aan de voeding ligt maar gewoon aan het hartje zelf van die beestjes want ik deed er geen rare dingen mee als alleen maar warm houden en in een dekentje wikkelen en ze dicht bij me houden.... Maar mijn vraag is hoe raakt zo'n beestje in shock? En waarom zijn zijn uitwerpselen zwart?
|
| Bultje | 1 augustus 2006
Marijke | Mijn dwergpapegaai heet Dotje. Het is een vrouwtje van 3,5 jaar. Ze is een tijdje al ziek. Ik ben bij 3 dierenartsen geweest en krijg 3 verschillende diagnoses, één zegt niets aan de hand, de ander zegt een luchtzak ontsteking en de laatste zegt een tumor. Ik weet het niet meer. Het begon met een bultje op haar hoofd, kwam opzetten uit het niets. Langzaam begon het oog op te zwellen, die puilt nu uit. Klinkt dit iemand bekend. Hoe het bij jullie verlopen, wat had het vogeltje. Help, help, ik ben ten einde raad. Alvast bedankt
|
| Nog één erbij | 9 juli 2006
Samira | Mijn birdy, Birdy genaamd is mijn allerliefste vriend. ik heb hem nu ongeveer een jaar en hij was nog jong toen ik hem kocht. 10 weken ofzo.. Hij werd heel zielig onder een la vandaan gehaald en daar zaten al zijn broertjes en zusjes. Ik wou ze het liefst allemaal meenemen. hij was in het begin bang voor handen... Maar op je schouder ging die wel makkelijk zitten. Ik heb heel veel aandacht gegeven en dat is niet voor niets geweest, want het werd een lief tam vogeltje. Toen gebeurde er iets ergs. Mijn birdy vloog in een brandende kaars. Ik heb de hele dag lopen janken. Wist niet wat ik kon doen. Birdy was heel verdrietig en voelde zich helemaal niet lekker en ik kon ook niets voor hem doen. Zijn hele kop en vleugels waren keihard van het kaarsvet. Ik heb de dierenambulance gebeld en ze advies gevraagd. Ze hadden er wel een middeltje voor maar dat was niet 100 % veilig, dus ik moest geduld hebben en birdy helpen met krabben. Heeft denk een maand geduurd totdat ie weer de oude was. Dus mensen...GEEN KAARSEN LATEN BRANDEN. Mij birdy is een koekeldoos. Hij geeft graag zoentjes, maar hij wil ook graag gezoend worden en dan het liefst op zijn buikje of zijn nek. En als ie gezoend wordt, maakt hij van die genotsgeluidjes, echt lief.
Vooral als hij het spelen zat is komt hij dicht tegen me aan of hij wroelt zich in mijn handpalm en wil dan geaaid worden. een echte lovebird. Jeetje heb nog zoveel te vertellen. Ja een bad nemen... komt graag kijken hoe ik douche maar de sproeier vind hij eng. Dus hij zit regelmatig in de gootsteen met een laagje water en een straaltje water uit de kraan. En dan zit ie lekker te badderen. Maar ik moet er wel bij blijven want als hij klaar is wil hij direct eruit en wil die op mijn schouder drogen. Hij doet dan net of mijn wang een handdoek is. En ook gebruikt hij m'n kraag dan. Erg leuk om te zien trouwens dat badderen. Hij wil constant met me sexen.. ik wordt er niet goed van.. en hij weet dat ik het niet leuk vind. alles pakt hij.. Mijn elestiekje in mijn haar. mijn hand en vooral mijn voeten. Dus het moet wel een mannetje zijn. Ik ben 2 weken op vakantie geweest en ik vond het zo erg om mijn Birdy achter te laten. Hij heeft bij mijn moeder gelogeerd en zij heeft 2 valkparkieten. Hij heeft het prima naar zijn zin gehad en mijn ouders en mijn broertjes zijn helemaal verkocht. Ik kwam hem halen en ze wilden birdy niet meegeven. hahaha Valkparkieten zijn wat saaier en niet zo lief als lovebirds. Toen hij weer bij mij thuis was voelde hij zich gelijk weer thuis. hij herkende gelijk alles. Ik vond het alleen een beetje zielig dat hij geen maatje heeft dus ik heb eergister nog een birdy erbij gekocht. Ook een agapornis...zo lief en zo klein 4,5 week. moet hem nog pap voeren enzo. Ben wel een beetje onzeker over dat kleintje ..want hij eet nog niet zelfstandig en ik geef hem alleen maar pap. Denk je dat dat genoeg is?
Die man van die dierenzaak zei me dat het simpel was zorgen dat het kropje niet te vol zit. 3x per dag voeren. Als ik hem voer zit hij altijd vol ..maar heel vaak piept het kleintje en wil hij eten maar dan is het pas 3 uur geleden dat hij gegeten heeft.. mag ik hem dan nog gewoon voeren en moet ik hem nu al veel aandacht geven of is het een leeftijd dat hij veel moet slapen, rust en donker (dat zei die man namelijk). Mijn birdy is wel een klein beetje jaloers, ik laat ze nog niet bij elkaar omdat het kleintje nog te kwetsbaar is. Ik heb hem wel in mijn hand bij Birdy gehouden en kleintje had honger, dus hij deed zijn snaveltje zo omhoog en open naar Birdy en het leek net of hij wou bijten... Het komt toch wel goed???
|
| Katten | 11 juni 2006
Zorlita |  Ik heb een Agapornis Roseicollis. Hij heet Spiky (die naam had hij al gekregen van de vorige eigenaars). Ik weet dus ook niet hoe oud hij is. Ik heb hem nu al 4 jaar en hij vliegt de hele dag buiten de kooi los in huis. Her en der hangen touwen en schommels aan het plafond. Hij gaat aleen de kooi in als we naar bed gaan, en o jee als ik hem vergeet 's morgens haha. Hij is super tam ik kan hem zelfs mee na buiten nemen. Hij heeft een heel lief koppie en vooral als hij iets heeft gedaan wat niet mag dan houdt hij zijn koppie schuin en kijkt hij me aan zo van ik was het niet. Hij is ook grote vriendjes met mijn zoontje Fernando die kunnen zich uren vermaken met z'n tweetjes. Je moet hem zien met onze katten haha hier een leuke foto van mijn kleinste gezinslid.
|
| Krijsen | 25 mei 2006
| Wij hebben al weer 14 jaar een lieve agapornis lutino en hij heet Jandoedel! Hij is dus geel met een rood kopje. Nu ik dit aan het typen ben, zit hij op mijn schouder zichzelf te schoonmaken en af en toe likt ie dan in mijn hals :) Hij is heel erg tam maar ook eenkennig, hij bijt vreemde mensen! Ik laat hem er regelmatig uit en ik herken ook de buien die iemand anders beschreef. Ook mijn vogel heeft zo zijn buien, de ene keer is hij heel vervelend en de andere keer wil hij alleen maar knuffelen. Grappig is wel dat als ik opsta en wanneer hij ook maar iets hoort boven begint hij te krijsen. De laatste tijd doet hij dan net of hij bang is, dat hoge gekrijs. Maar zo gauw ik dan naar beneden ren om te kijken, is het ineens afgelopen en hangt hij op z'n kop in de kooi, zo van: hey ben jij er ook weer? (toevallig) haha. Jammer is wel dat je begint te merken dat hij ouder wordt en dat hij niet meer zo druk is, hij wil nu alleen nog maar bij je zitten en soms wassen.
Vorig jaar is de kooi ook een keer omgevallen en toen was hij zo geschrokken (of hard gevallen) dat hij helemaal in shock was en al z'n vliegveren (staart ook) waren weg... dat was heeeeel zielig :( gelukkig is hij er weer helemaal bovenop gekomen!! Ik zou niet meer zonder hem willen! groetjes
|
| Veren plukken (III) | 12 mei 2006
| HELP - HELP - HELP !!!
Jeroentje kwam aangevlogen en landde tussen de bloembakken op de balkonrand. Gelokt met een schoteltje waarop vogelzaad werd Jeroentje gezinslid. Kooi, voer, Agapornis-boekje gekocht en naderhand kameraad Basje want Jeroentje vernielde (en doet dat nog steeds) z'n eigen verendek rechterzijde met name.
Wilgentakken zou de oplossing zijn volgens de kenners, hele huis mee vol gezet Basje en Jeroentje vonden het maar lastig al die opstakels, de takken werden zelfs niet gesloopt.
Dierenzaak en dierenarts geven middeltjes maar weten het niet. Hebben een goede 1,5 jaar geleden een partij eieren gelegd zodat ze nu de meisjes heten.
Basje ziet er nog steeds als showroommodel uit. Jeroentje trekt zelfs hele veerpennen uit, verliest ze soms zelfs zit maar met dat koppie in z'n verendekje te pikken. Ik heb zelfs de indruk dat het (kunnen) vliegen (de luchtwaardigheid)eronder lijdt. Is te triest voor woorden om 't vogeltje zo bezig te zien.
|
| Doodgepikt? | 24 april 2006
Priscilla | Hallo allemaal, ik heb al eerder een verhaaltje geschreven over mijn agaporniden, Olco en Pukkie. Helaas tot onze grote schrik, lag olco gistermiddag dood onderin de kooi, wij vermoeden dat hij is doodgepikt door het vrouwtje. Sinds een paar weken merkten we dat de pop steeds agressiever werd, sinds ze de kleintjes heeft, sindsdien mocht Olco bijna nooit meer wat. Mocht niet in het nestblok en als ze wat lekkers kregen dan was het popje er het eerst bij, en zagen we dat het niet helemaal in orde was met die twee, soms kwam dat uit op flink gefladder achter elkaar aan, een paar minuten later dan was de rust weer terug en waren ze weer vriendjes. Maar helaas het is gebeurd ze is waarschijnlijk erg boos geweest en heeft Olco flink te grazen genomen, zijn koppie was ook helemaal kaalgeplukt en zijn vleugel ook, zijn ene oog eruit, vreselijk om te zien. Nu is ze alleen over met de twee kleintjes ik hoop maar dat dat goed blijft gaan, tot nu toe gaat het prima, maar zodra ik zie dat er een gepikt is, dan zet ik de kleintjes direkt apart, en zet ik een kooi in een kooi, zo kunnen ze nog wel gevoed worden maar niet gepikt worden. Jammer dat het zo gelopen is, maar heb gehoord dat als de pop kleintjes heeft ze erg agressief kan wezen tegenover het mannetje, en het uit kan lopen tot flinke ruzie's tot de dood erop volgt, zij is niet tam en hij was dat ook niet, het mannetje apart zetten in een andere kooi ging niet, want hij was niet tam te krijgen.. Ik vind het ontzettend leuk dat ik zo al jullie verhaaltjes en ervaringen kan lezen..groetjes Priscilla
|
| Dominant | 18 april 2006
Nele | Hallo, ik ben Nele. Sinds augustus heb ik een mannetjesagapornis roseicollis: Jules. Ik heb hem totaal onverwacht kado gekregen, dus het was wel even wennen aan de gedachte dat je de komende 20 jaar een huisdier zult hebben! Ik ben zelf 24 en studeer nog, en zit dus ook op kot. Ik heb Jules mee op kot genomen en hij amuseert zich hier heel goed. Overdag als ik naar school ben, laat ik zijn kooi open zodat hij fijn kan spelen. 's Avonds komt hij mee naar de living en daar zit hij ook heel graag, zeker omdat daar ook nog andere mensen zitten. Verder is hij echt heel tam, zeker aangezien ik hem nog maar 8 maanden heb! Hij is echt altijd blij, komt heel graag bij me zitten, hij verstaat 'nee' (met een wijzende vinger erbij), speelt heel graag met knikkers, geeft ongelooflijk vaak eten aan mij of aan zijn speeltjes, ...
Omdat ik helemaal niets van deze vogels afwist, heb ik veel gelezen op internet. En omdat ik op veel pagina's las dat een agapornis veel gezelschap nodig heeft, en eigenlijk in groepen van 15 tot 20 vogels leeft, heb ik besloten een tweede agapornis te kopen. Die heb ik dus 2 weken geleden gekocht, het is een meisje en ze noemt Vera. De eerste twee dagen ging het goed, Jules mocht regelmatig Vera's kopje schoonmaken. Maar vanaf toen is Jules veel dominanter geworden. Ze zitten overdag met 2 los in mijn kamer, en 's avonds moeten ze samen in hun kooi slapen. De eerste dagen moest ik Vera pakken om in de kooi te zetten, maar al na 4 dagen ging ze er zelf in! Maar helaas, dat bleef niet duren. De laatste 5 dagen wil ze niet meer in de kooi. Ik denk dat het komt omdat ze dan 's morgens samen met Jules in de kooi moet wachten tot ik zelf wakker ben en hun kom 'bevrijden'. En dan laat Jules haar geen seconde met rust, hij achtervolgt haar voortdurend, en probeert in haar poten te bijten. Ondertussen vertrouwt Vera Jules niet meer, telkens het lijkt alsof hij naar haar komt, springt Vera weg. Ik hoop dat het allemaal goed komt. Ik ga voorlopig nog even afwachten, Jules doet Vera niet echt pijn, dus misschien heeft het wat tijd nodig.
Vera heeft uiteraard ook nog bang van mij, maar dat zie ik elke dag beteren. Vandaag is ze voor de eerste keer bewust op me komen zitten. Ze heeft er toch een paar minuutjes gezeten. Helaas was Jules toen net aan het slapen op m'n andere arm, en toen hij zag dat Vera ook op mij zat heeft hij haar meteen weggejaagd! Maar ja, nog even afwachten dus. Ik hoop echt dat het vanzelf goedkomt. Ik vertrouw er op omdat Vera (als Jules haar laat doen) zich duidelijk heel goed amuseert met haar vrijheid, en de vele speeltjes en klimtoestanden!
|
| Jonge vogeltjes | 2 april 2006
Priscilla | Wij hebben sinds januari 2 agapornissen personata, een mannetje (olco) en een vrouwtje (pukkie), ze kwamen als een stelletje uit een dierenwinkel en zijn erg gesteld op elkaar, ze kroelen veel en zijn onafscheidelijk. Nu hebben we in februari een nestblok in de kooi gehangen, omdat we merkten dat ze elkaar erg leuk en lief vonden, en nog geen 3 weken later is het vrouwtje eitjes gaan leggen, wel 6 stuks, er zijn er inmiddels 3 mislukt en waren niet bevrucht, je kan het goed zien met een lampje, dus die hebben we nog opengemaakt en het was niet goed, alleen maar eigeel. De andere 3 waren wel goed, maar heb gemerkt dat je niet altijd rode bloedvaatjes hoeft te zien, de eitjes worden wat groter en zijn spierwit, witter dan die niet goed waren, en je kon er niet doorheen kijken, en afgelopen week, ja hoor zijn er 2 kleintjes bijgekomen, nu afwachten op het 3e eitje. Ze zien er goed uit, de een kleiner dan de ander, en worden goed verzorgd, dus hopen we die handtam te kunnen maken, de ouders zijn dat niet, alleen het vrouwtje mag ik nog weleens proberen te aaien op haar snavel, eerst wil ze me bijten en des te langer je door gaat, dan laat ze het wel toe, en kun je op der koppie aaien. Het mannetje zit dan echt op de loer, en hij is degene die het echt niet durft, maar ik doe weleens de kooi open en op het klepje zet ik een voedermandje met lekkers, en dat hebben ze gauw door, ze zitten ook erg graag op de kooi en in het raam naar buiten te kijken, daar zitten ze ongeveer een uur en gaan ze zelf weer terug hun kooi in om te eten en te drinken, en dat doe ik het klepje weer dicht, want dat moeten ze gaan zien als speeluurtje, en het moet geen gewoonte worden. Maar we moeten nog een hoop geduld hebben, want ze zijn moeilijker tam te krijgen dan jonge vogeltjes, maar dat komt wel goed..
|
| Teveel aandacht | 27 maart 2006
|  Onze Witbuik Caique was door zijn grote broer het nest uit "gepest" in de kwekerij toen hij 7 weken oud was. Wij moesten hem daarna met de hand opvoeden. Dus besloten we maar gelijk om de papegaai in huis te nemen, zodat het tam maken sneller verliep (en hem zo mak konden verkopen). Al snel werd de Witbuik Caique een familielid, en werd Harry genoemd door zijn uitstuimende karakter. Elk potlood en pen in zijn buurt was onveilig, de katten en de hond gingen met een grote boog om het kleine beestje heen. Geweldig beest! Mee op de fiets naar opa was ook geen probleem en in de kleine boom in de achtertuin vond hij ook geweldig. Het leukste vond hij nog het plasticzakje met water erin. Van 2 meter afstand vloog hij erin, ging ermee worstelen en kwam er dan weer zelfvoldaan uit.
Jammer genoeg hebben wij na een jaar moeten overwegen Harry toch uit huis te halen, doordat hij te liefdevol werd behandeld door ons zessen. Hij kreeg teveel aandacht, opzich goed, maar dat moet dan zijn gehele leven zo blijven. Door geen aandacht te geven op gezette tijden, begon hij dus ook te schreeuwen.
Harry kwam in een kooi terecht met 3 vrouwtjes en 2 mannetjes. Deze beestjes leven normaal gesproken in groepsvorming, en konden zo hun eigen partner uitzoeken. Dat heeft goed gewerkt, totdat in de zomer 1 vrouwtje op 6 eieren zat te broeden en dit fout afliep. Toen zijn de koppels uit elkaar gehaald, en Harry bleef over alleen over. Nu zit hij al een aantal maanden alleen in een kooi, naast de kooi van zijn metgezellen, wachten op een geschikt vrouwtje, en helpt hij mij elke dag met voeren (voederemmer leegeten) om zo nu en dan aan mn oorlel te frunniken. Terugzetten was eerst een ramp, maar met snelheid, en een nootje achteraf, werd het bijten snel verleerd...
|
| Bijten | 14 maart 2006
|  Ik heb ook een agapornis, van kleur is hij helemaal wit en de staart is blauw met violet. Mijn vogel was 4 maanden oud toen ik hem kocht en ik kreeg hem redelijk tam. Totdat ik naar de camping ging van m'n tante was hij wat valser.. hij beet mij ineens maar hij vloog door heel die kooi heen toen hij me zag.. Maar daarvoor kon ik alles met m'n vogel doen.. ik kon hem aaien, optillen en alles vond hij maar goed. Maar nu is hij vals.. Hij bijt me in m'n vingers ik kan niks meer doen met mijn vogeltje. Ik ben dus echt mijn Teigetje kwijt (zo heet m'n vogel dan) en heb er een valse agapornis voor terug gekregen.. Wij hebben ook kennissen en dat meisje wordt over paar maanden 2. Dan word hij al jaloers als ik met dat meisje speel en dan ga ik naar z'n kooi toe maar dan begint het weer van voor af aan met dat bijten.. Ik weet het niet meer.. ben ten einde raad! Zouden jullie mij tips kunnen geven?
|
- - Home
- Contact - -
|
